KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 14.
Na kontach księgowych przedstawiono błędną ewidencję operacji gospodarczych nr 1 o treści: "KW - spłacono gotówką ratę kredytu bankowego 500 zł" Zapis błędny poprawiono poprzez ewidencję operacji gospodarczych nr 2 stosując:
Ilustracja przedstawia fragment ewidencji księgowej związanej z operacjami gospodarczymi dotyczącymi spłaty kredytu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Storno czarne częściowe stosuje się, gdy błąd w zapisie księgowym trzeba odwrócić zapisem przeciwnym i skorygować tylko tę część dekretu, która była błędna.
"Storno czerwone" polega na zapisie ujemnym, "korekta" jest zbyt ogólna, a "storno czarne całkowite" dotyczy odwrócenia całego zapisu.

Pełne wyjaśnienie:

Metody poprawiania błędów w ewidencji dobiera się do tego, jak został wykonany błędny dekret i czy błędna jest całość zapisu, czy tylko jego część. Odpowiedź "storno czarne częściowe" oznacza poprawę poprzez wprowadzenie zapisu korygującego wykonanego techniką storna czarnego (czyli zapisem "zwykłym", bez wartości ujemnych), przy czym korygowana jest tylko ta część ujęcia, która była nieprawidłowa.

Dlaczego to pasuje do sytuacji "błędna ewidencja operacji nr 1" i "poprawiono poprzez ewidencję operacji nr 2"? W praktyce szkolnej i egzaminacyjnej oznacza to, że błąd nie jest wymazywany ani ukrywany, tylko korygowany kolejnym zapisem, tak aby zachować przejrzysty ślad księgowy. Jeżeli pierwotny zapis zawierał błąd w kwocie lub po jednej stronie kont (np. użyto niewłaściwego konta albo niewłaściwej strony Wn/Ma), stosuje się korektę storno, a gdy nieprawidłowa jest tylko część, mówimy o korekcie częściowej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

  • "storno czerwone" opisuje inną technikę: korekta odbywa się przez wprowadzenie wartości ujemnych (czerwonych) na tych samych kontach/stronach. W zadaniach, w których korekta ma być pokazana jako przeciwstawny zapis "normalny", nie jest to metoda właściwa.
  • "korektę" jest pojęciem zbyt ogólnym. Korekta może być wykonana różnymi sposobami (np. storno czarne lub czerwone), a pytanie wymaga wskazania konkretnej techniki ewidencyjnej.
  • "storno czarne całkowite" dotyczy sytuacji, gdy trzeba odwrócić cały błędny zapis w pełnej wysokości, a następnie wprowadzić zapis prawidłowy. Jeśli w zadaniu zakłada się poprawę tylko elementu błędnego (części zapisu), właściwsze jest storno częściowe.

Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem metody zawsze oceń, czy błąd dotyczy całej dekretacji czy tylko jej fragmentu oraz czy poprawa ma iść "ujemnie" (czerwone) czy "przeciwnie" (czarne).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Storno czarne to sposób poprawiania błędu przez wykonanie zapisu przeciwstawnego (na przeciwnych stronach Wn/Ma) w normalnych, dodatnich kwotach. Dzięki temu błędny zapis zostaje odwrócony bez używania wartości ujemnych, a historia księgowa pozostaje czytelna.
Storno czerwone polega na wprowadzeniu zapisu ujemnego (często umownie "na czerwono") na tych samych kontach i po tych samych stronach, aby skasować skutki błędu. Stosuje się je, gdy system i zasady ewidencji dopuszczają zapisy ujemne i ma to ułatwić korektę.
Różnica dotyczy techniki zapisu: storno czarne odwraca błąd zapisem przeciwnym (bez minusów), a storno czerwone "kasuje" błąd przez zapis ujemny na tych samych kontach/stronach. Na egzaminie trzeba dopasować metodę do sposobu pokazania korekty.
Częściowe stosuje się, gdy błędny jest tylko fragment zapisu (np. część kwoty albo jeden element dekretu). Całkowite wykorzystuje się, gdy trzeba odwrócić cały zapis w pełnej wysokości i dopiero potem ująć zapis prawidłowy. Kluczowe jest ustalenie zakresu błędu.
"Korekta" opisuje cel (naprawienie błędu), ale nie wskazuje metody księgowania. Na kontach korekty wykonuje się konkretną techniką (np. storno czarne lub storno czerwone, częściowe lub całkowite). Jeśli pytanie prosi o "stosując", zwykle chodzi o nazwę metody.
Wskazówką jest sformułowanie o błędnej ewidencji i o tym, że błąd "poprawiono poprzez ewidencję" kolejnej operacji. To oznacza, że nie tworzy się nowego, niezależnego księgowania, tylko zapis korygujący, który odwraca skutki błędu i przywraca prawidłowe salda.
Tak, bo część osób wybiera odpowiedzi po "wyglądzie" słowa. Na egzaminie warto czytać uważnie i rozpoznawać pojęcia merytorycznie: "storno" to ustalony termin rachunkowości, a literówka nie zmienia tego, że pytanie dotyczy metod poprawiania zapisów.
W zadaniach szkolnych pojawiają się konta związane z kasą (rozchód gotówki) oraz z kredytem/rozrachunkami z bankiem (zmniejszenie zobowiązania). Dokładna dekretacja zależy od przyjętego planu kont, ale sens operacji to wypływ gotówki i spłata zobowiązania.
Najczęstsze pomyłki to: mylenie storna czarnego z czerwonym (minusy vs zapis przeciwny), nieuwzględnianie czy korekta ma być częściowa czy całkowita oraz skupienie się na treści operacji (kredyt, rata) zamiast na tym, jak technicznie usuwa się błąd na kontach.
Najlepiej ćwiczyć na krótkich dekretach: wpisz błędny zapis, a potem wykonaj korektę trzema metodami (storno czarne, storno czerwone, storno całkowite/częściowe) i porównaj wpływ na obroty i salda. Pomaga też robienie "mapy decyzji": czy błąd dotyczy całości, czy części i czy dopuszczasz zapisy ujemne.
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że storno czarne częściowe stosuje się, gdy błąd w zapisie księgowym trzeba odwrócić zapisem przeciwnym i skorygować tylko tę część dekretu, która była błędna.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do kwalifikacji EKA.7 obejmujące dział "korekta błędów w księgach rachunkowych"
  • Plan kont i przykłady dekretacji (kasa, rachunek bankowy, kredyty i pożyczki)
  • Zbiory zadań egzaminacyjnych z rachunkowości finansowej dotyczące storna i korekt

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego