Ciągnienie rur to proces kształtowania, w którym rura jest przeciągana przez ciągadło (matrycę), co powoduje zmniejszenie wymiarów zewnętrznych oraz zmianę grubości ścianki. Aby kontrolować kształt i wymiary wewnętrzne, stosuje się element wewnętrzny – korek (wtyk/plug).
Korek swobodny (tzw. "na korku swobodnym") nie jest sztywno połączony z prętem prowadzącym. W praktyce oznacza to, że w schemacie procesu nie widzi się jednoznacznego, sztywnego zamocowania korka na długim trzpieniu/żerdzi; korek jest "pływający", a jego pozycja wynika z oddziaływań w strefie odkształcenia i kontaktu z rurą. To odróżnia go od rozwiązań, w których element wewnętrzny jest wyraźnie osadzony na pręcie (korek stały) albo od metod z innymi narzędziami wewnętrznymi.
W pytaniu należy więc wybrać schemat, który odpowiada tej definicji rozpoznawczej. Odpowiedź "Na ilustracji 4." jest poprawna, ponieważ wskazuje rysunek przedstawiający konfigurację z korkiem swobodnym.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do innych schematów, które (w typowych zadaniach egzaminacyjnych) przedstawiają odmienne sposoby prowadzenia elementu wewnętrznego, np. korek zamocowany na pręcie lub inne warianty ciągnienia. Typowym błędem jest utożsamianie każdego procesu z elementem wewnętrznym z korkiem swobodnym – w rzeczywistości kluczowe jest właśnie to, czy korek jest swobodny, czy prowadzony i unieruchomiony.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zadaj sobie dwa krótkie pytania: czy korek jest połączony z prętem? oraz czy widoczny jest element prowadzący determinujący jego położenie?. Jeśli nie – najczęściej jest to korek swobodny.
