Kabel światłowodowy ma inną budowę niż kable miedziane: zamiast metalowych żył przewodzących prąd ma włókna optyczne, czyli bardzo cienkie "nitki" (zwykle w kolorowych powłokach ochronnych), które przenoszą sygnał w postaci światła. W konstrukcji światłowodu często występuje też centralny element wytrzymałościowy oraz włókna wzmacniające (np. aramidowe), a całość jest zabezpieczona warstwami ochronnymi.
Odpowiedź "Na ilustracji 4." jest poprawna, ponieważ na tej ilustracji widoczne są charakterystyczne cechy światłowodu: wiele bardzo cienkich, kolorowych włókien oraz element wzmacniający, które nie wyglądają jak druty miedziane (brak metalicznego połysku i typowej "żyły" przewodzącej).
Pozostałe ilustracje przedstawiają kable miedziane o odmiennej, łatwej do odróżnienia konstrukcji:
- "Na ilustracji 1." – to typowy kabel wielożyłowy (energetyczny) z kilkoma grubszymi żyłami miedzianymi w izolacjach (w tym żółto-zielona). Taka budowa nie występuje w światłowodach.
- "Na ilustracji 2." – to kabel wieloparowy miedziany: widać wiele cienkich przewodów (drutów) w kolorowych izolacjach. Może przypominać światłowód przez "wieloelementowość", ale elementy są przewodnikami metalowymi, a nie włóknami optycznymi.
- "Na ilustracji 3." – to kabel koncentryczny: pojedynczy rdzeń, dielektryk oraz ekran (oplot/folia). To typowy przewód antenowy/TV, a nie kabel światłowodowy.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: miedź to druty/żyły, światłowód to bardzo cienkie włókna; koncentryk natomiast ma wyraźną warstwową budowę z ekranem. Takie rozróżnienie pomaga dobrać właściwe narzędzia i technikę zakończeń (dla światłowodu są inne niż dla miedzi).
