Anizotropia materiału to kierunkowa zmienność własności (np. plastyczności, wytrzymałości), wynikająca m.in. z tekstury, włóknistości lub wcześniejszej historii odkształcenia. W procesach przeróbki plastycznej, w tym w ciągnieniu, taka kierunkowość może powodować, że materiał odkształca się nierównomiernie w zależności od kierunku, co ujawnia się jako wada wyrobu o cechach "ukierunkowanych" i trudnych do wyjaśnienia wyłącznie stanem narzędzi.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Na ilustracji 3.", ponieważ przedstawiony tam obraz wady odpowiada sytuacji, w której kluczowym czynnikiem jest niejednakowa podatność na odkształcenie w różnych kierunkach materiału. Tego typu wady klasyfikuje się jako wynikające głównie z przyczyny materiałowej (własności wsadu), a nie jako typowy skutek jednorazowego błędu nastaw procesu.
Pozostałe ilustracje nie są właściwe, ponieważ przedstawiają wady, które w praktyce częściej wiąże się z innymi mechanizmami niż anizotropia, np.:
- oddziaływanie narzędzia (zużycie/defekt matrycy, niewspółosiowość, uszkodzenie powierzchni roboczej),
- warunki tarcia (niewłaściwe smarowanie, zanieczyszczenia w środku smarnym),
- zaburzenia technologiczne (nieprawidłowe prowadzenie, błędne parametry redukcji przekroju, niewłaściwa kolejność operacji).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o anizotropii, szukaj na ilustracji śladów sugerujących kierunkowość i systematyczną nierównomierność, a nie pojedynczych rys, wżerów czy zadziorów typowych dla uszkodzeń mechanicznych i tarcia. W analizie przyczyn zawsze rozdzielaj: (1) własności materiału, (2) narzędzie, (3) warunki procesu.
