Tabliczka orientacyjna w gazownictwie ma ułatwiać szybką i jednoznaczną lokalizację elementu sieci lub instalacji w terenie. W przypadku pytania o lokalizację punktu pomiarowego należy oceniać przede wszystkim, czy informacja z tabliczki pozwala bezpiecznie i bez pomyłek odnaleźć właściwy obiekt.
Za poprawny uznaje się wariant, w którym informacja:
- identyfikuje obiekt (wiadomo, że chodzi o punkt pomiarowy, a nie inny element uzbrojenia),
- prowadzi do lokalizacji w sposób czytelny (np. poprzez jednoznaczne odniesienie kierunku/położenia względem stałego punktu),
- jest kompletna (nie brakuje kluczowych danych potrzebnych w terenie),
- nie wprowadza w błąd (nie miesza znaczeń symboli, nie stosuje niejasnych skrótów lub sprzecznych wskazań).
Odpowiedź "Na tabliczce 1." wskazuje tabliczkę, która spełnia powyższe kryteria: zawiera prawidłowo przedstawione treści dotyczące lokalizacji punktu pomiarowego i umożliwia poprawną identyfikację.
Pozostałe warianty są typowo niepoprawne wtedy, gdy występuje co najmniej jedna z poniższych wad:
- brak jednoznacznej identyfikacji (nie da się stwierdzić, że chodzi o punkt pomiarowy),
- niepełna informacja lokalizacyjna (np. dane nie pozwalają na odtworzenie położenia w terenie),
- nieczytelność zapisu lub taki układ treści, który sprzyja pomyłkom podczas pracy w terenie,
- niespójność oznaczeń (użycie symboli/skrótów, które mogą być interpretowane na różne sposoby).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy tabliczka mówi co lokalizujesz (punkt pomiarowy), a dopiero potem jak do tego dojść (wskazanie położenia). Jeśli któryś z tych elementów jest niejasny, wariant jest podejrzany.