W krojeniu odzieży "układ tylko w jednym kierunku" dotyczy przede wszystkim tkanin, których powierzchnia ma kierunek. Najczęstsza przyczyna to obecność włosa (runa) albo wyraźnej struktury powierzchniowej, która inaczej odbija światło, gdy element zostanie odwrócony o 180°.
Odpowiedź "Na sztruksie." jest właściwa, ponieważ sztruks jest tkaniną o charakterystycznej prążkowanej powierzchni z runem. Gdy jeden element wykroju ułoży się "z włosem", a drugi "pod włos", na gotowym wyrobie mogą pojawić się różnice w wyglądzie: elementy będą sprawiać wrażenie jaśniejszych/ciemniejszych lub o innym połysku, mimo że materiał jest jednobarwny. Dlatego w praktyce krojowni przyjmuje się jednolity kierunek ułożenia wszystkich szablonów.
Odpowiedź "Na drelichu." jest niepoprawna: drelich to tkanina użytkowa, zwykle gładka, bez typowego włosa, więc nie wymusza jednokierunkowego układu z powodu runa (chyba że miałaby specjalne wykończenie, czego w pytaniu nie wskazano). Odpowiedź "Na batyście." jest niepoprawna, ponieważ batyst to lekka, cienka tkanina gładka; nie ma charakterystycznego runa powodującego zmianę wyglądu po odwróceniu. Odpowiedź "Na popelinie." również jest niepoprawna: popelina ma gładką powierzchnię i brak włosa, więc standardowo dopuszcza się układ dwukierunkowy, o ile nie ma dodatkowych ograniczeń (np. wzór kierunkowy).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o tkaninie jednobarwnej, a mimo to trzeba układać elementy w jednym kierunku, szukaj materiałów z włosem (np. sztruks) lub z wyraźnym kierunkiem powierzchni.
