RIP v2 (Routing Information Protocol version 2) jest protokołem trasowania dynamicznego typu distance-vector. W praktyce oznacza to, że routery okresowo wymieniają informacje o trasach z sąsiadami, aby budować i aktualizować swoją tablicę routingu.
Kluczową różnicą między RIP v1 a RIP v2 jest sposób rozsyłania aktualizacji. RIP v1 wykorzystywał rozgłoszenie (broadcast), co powodowało, że pakiety trafiały do wszystkich urządzeń w domenie rozgłoszeniowej. RIP v2 wprowadził wysyłanie aktualizacji poprzez multiemisję na dedykowany adres IPv4 224.0.0.9. Dzięki temu pakiety są kierowane do zainteresowanych odbiorców (routerów słuchających RIP), a nie do każdego hosta.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 224.0.0.5 to adres multiemisji używany przez OSPF do komunikacji typu "AllSPFRouters", więc jego wybór wynika zwykle z pomylenia protokołów.
- 224.0.0.6 również dotyczy OSPF (komunikacja z routerami wyznaczonymi w sieciach wielodostępowych), a nie RIP.
- 224.0.0.10 jest kojarzony z innym protokołem routingu i nie opisuje transmisji aktualizacji RIP v2.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać skojarzenie: RIP v2 → 224.0.0.9 oraz świadomie odróżniać je od adresów używanych przez OSPF. Taka wiedza przydaje się także w diagnostyce: w przechwyconych pakietach (np. w Wiresharku) docelowy adres multiemisji jest szybką wskazówką, jaki protokół generuje ruch routingu.
