Oczyszczalnia ścieków z drenażem rozsączającym odprowadza ścieki wstępnie/biologicznie oczyszczone do gruntu, gdzie następuje ich dalsze doczyszczanie i przede wszystkim rozsączanie (infiltracja). Kluczowym warunkiem działania takiego układu jest to, aby grunt był przepuszczalny i miał zdolność przyjmowania wody bez tworzenia zastoin.
Piaszczyste grunty (niespoiste) mają zwykle duże pory między ziarnami, dzięki czemu woda łatwo przesącza się w głąb profilu. To sprzyja równomiernej pracy nitek drenażu i ogranicza ryzyko cofki w instalacji.
Odpowiedzi niepoprawne odnoszą się do gruntów o mniejszej przepuszczalności:
- Pylaste – drobne frakcje ograniczają przepływ wody; przy obciążeniu hydraulicznym mogą powodować spowolnienie infiltracji.
- Gliniaste – grunt spoisty, często o niskiej wodoprzepuszczalności; łatwo tworzy zastoiska, co pogarsza warunki tlenowe i sprzyja kolmatacji (zamuleniu) strefy rozsączania.
- Ilastych – bardzo spoiste i na ogół najsłabiej przepuszczalne, przez co drenaż rozsączający zwykle nie ma warunków do pracy.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: drenaż rozsączający = grunt przepuszczalny, a więc w typowym ujęciu przede wszystkim piaski. Gdy dominują grunty spoiste, zwykle rozważa się inne rozwiązania technologiczne niż klasyczny drenaż w gruncie.
