W nawierzchniach pieszych z kostki betonowej typowa konstrukcja składa się z: podłoża gruntowego, ewentualnej podbudowy (warstwy nośnej, najczęściej z kruszywa) oraz podsypki (warstwy wyrównującej) i samej kostki. Pytanie dotyczy sytuacji, w której można zrezygnować z klasycznej podbudowy i pozostawić tylko warstwę podsypki piaskowej.
Jest to najbardziej uzasadnione na gruncie piaszczystym. Piaski z reguły charakteryzują się dobrą przepuszczalnością, co ułatwia odprowadzenie wody z rejonu konstrukcji nawierzchni. Dzięki temu ogranicza się ryzyko rozmiękania podłoża, powstawania nierówności oraz lokalnych zapadnięć wynikających z zalegania wody. Przy niewielkich obciążeniach (ruch pieszy) taki grunt częściej pozwala na uproszczenie warstw.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Grunt pylasty (drobnoziarnisty) ma gorszą filtrację niż piasek i bywa wrażliwy na zawilgocenie, co sprzyja utracie nośności i deformacjom.
- Grunt gliniasty zwykle silniej reaguje na zmiany wilgotności; przy nasyceniu wodą może tracić nośność, a przy wysychaniu zmieniać objętość, co pogarsza równość nawierzchni.
- Grunt ilasty jest jeszcze drobniejszy, słabo przepuszczalny i najbardziej problematyczny przy wodzie; bez odpowiedniej podbudowy częściej dochodzi do uszkodzeń eksploatacyjnych.
W praktyce decyzja o ograniczeniu warstw zależy też od warunków wodnych, zagęszczenia oraz przewidywanych obciążeń, ale spośród podanych rodzajów gruntów to piaszczysty najtrafniej odpowiada warunkom umożliwiającym taką redukcję.
