Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) to aparat ochronny, który wyłącza obwód, gdy wykryje niezgodność (różnicę) prądów płynących przewodami roboczymi. Taka sytuacja może oznaczać prąd upływu do ziemi lub przez ciało człowieka, więc RCD jest elementem ochrony przeciwporażeniowej.
Jak rozpoznać jednofazowy RCD na rysunku? W typowej rozdzielnicy dla sieci 230 V jednofazowy RCD ma zwykle 2 tory prądowe (fazowy L i neutralny N), czyli jest wykonaniem 2-biegunowym. Często zajmuje dwa moduły szerokości i ma widoczny przycisk TEST, służący do sprawdzenia zadziałania (symulacja prądu różnicowego).
Co może wprowadzać w błąd? Wyłącznik nadprądowy (MCB) i RCD są podobne gabarytowo i oba mają dźwignię załącz/wyłącz. MCB zwykle nie ma przycisku TEST i jest opisywany parametrami związanymi z prądem zwarciowym i charakterystyką zadziałania (np. typ B/C), natomiast RCD ma elementy związane z prądem różnicowym i testem. Z kolei RCBO łączy funkcję nadprądową i różnicowoprądową, więc może mieć przycisk TEST, ale jego oznaczenia i budowa odpowiadają aparatowi "2 w 1".
Dlaczego pozostałe rysunki mogą być niepoprawne?
- Rysunek przedstawiający aparat 1-biegunowy bez toru N jest nietypowy dla jednofazowego RCD w rozdzielnicach (częściej spotyka się 2P dla 230 V).
- Rysunek pokazujący aparat 3- lub 4-biegunowy sugeruje zastosowanie w instalacjach trójfazowych, a nie jednofazowych.
- Rysunek aparatu bez przycisku TEST lub z cechami typowymi dla zabezpieczenia nadprądowego wskazuje raczej MCB niż RCD.
W praktyce egzaminacyjnej najpewniejsze wskazówki to: liczba biegunów (L+N dla 1 fazy) oraz obecność przycisku TEST. Jeśli na rysunkach widać także opisy zacisków (N) lub symbol testu, dodatkowo ułatwia to identyfikację.
