W suszeniu drewna wraz ze spadkiem wilgotności pojawia się skurcz i wynikające z niego odkształcenia. Ponieważ drewno jest materiałem anizotropowym, skurcz w różnych kierunkach (np. promieniowym i stycznym) nie jest taki sam. To powoduje, że próbki kontrolne mogą zmieniać kształt w charakterystyczny sposób.
Próbka widełkowa jest jedną z form próbek obserwacyjnych wykorzystywanych do oceny tendencji do paczenia/odkształceń. Pytanie dotyczy etapu, gdy suszenie dopiero się zaczęło, czyli momentu, w którym efekty skurczu i naprężeń są dopiero inicjowane i zwykle nie osiągają jeszcze skrajnych deformacji.
Odpowiedź "A" jest uznana za poprawną, ponieważ odpowiada kształtowi przypisywanemu etapowi początkowemu: deformacje są w takim ujęciu zgodne z wczesnym przebiegiem zmian wymiarów i nie wskazują jeszcze na rozwinięte, zaawansowane paczenie typowe dla późniejszych faz procesu lub dla nieprawidłowych parametrów suszenia.
Pozostałe rysunki (B, C, D) są błędne w tym zadaniu, ponieważ przedstawiają kształty, które nie odpowiadają stanowi "początku suszenia" (np. sugerują bardziej zaawansowane odkształcenia lub inny charakter zmiany kształtu niż typowy dla wczesnego etapu). Typowym błędem egzaminacyjnym jest wybór rysunku najbardziej "wyraźnego" wizualnie, zamiast powiązania deformacji z etapem procesu.
Wskazówka do nauki: przy pytaniach o etap początkowy warto pamiętać, że początek oznacza zwykle najmniej rozwinięte skutki procesu (subtelniejsze odchylenia), a nie najbardziej skrajne formy paczenia.
