W poligrafii spad drukarski to obszar grafiki wyprowadzony poza format netto (format po docięciu). Jest potrzebny dlatego, że w procesie cięcia występują tolerancje i minimalne przesunięcia. Jeśli tło/zdjęcie kończy się dokładnie na linii cięcia, nawet niewielkie odchylenie może dać nieestetyczną białą krawędź.
Znaczniki cięcia (crop marks) służą do wskazania drukarni, gdzie ma przebiegać linia przycięcia do formatu netto. Poprawne umieszczenie znaczników oznacza, że:
- znaczniki odnoszą się do formatu netto (linii cięcia),
- znaczniki są umieszczone poza obszarem projektu, tak aby nie zostały wydrukowane na gotowym użytku,
- obszar spadu pozostaje poza linią cięcia, czyli grafika "wychodzi" poza format netto, a linia cięcia przebiega wewnątrz tego obszaru.
Dlatego poprawny rysunek to taki, na którym widać wyraźnie: format netto wyznaczony przez znaczniki, a jednocześnie spad znajdujący się na zewnątrz tej linii. Układy błędne zwykle pokazują jeden z typowych problemów: znaczniki umieszczone w obrębie pracy (ryzyko ich widoczności po cięciu), znaczniki odnoszące się do formatu brutto zamiast netto albo brak realnego spadu (grafika nie jest wyprowadzona poza linię cięcia).
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę kontrolną: najpierw identyfikujesz linię cięcia (format netto), potem sprawdzasz, czy grafika wychodzi poza nią (spad), a na końcu oceniasz, czy znaczniki są poza obszarem użytku. Taki tok myślenia ogranicza błędy wynikające z patrzenia wyłącznie na "krzyżyki".