Izolator kołpakowy wysokiego napięcia (często nazywany talerzowym, typu cap-and-pin) to element stosowany głównie w napowietrznych liniach WN i NN jako część łańcucha izolatorów. Jego cechą rozpoznawczą jest budowa modułowa: pojedynczy "talerz" (korpus izolacyjny) ma metalowe okucia, które umożliwiają łączenie kolejnych modułów w szereg.
Na rysunkach/zdjęciach izolator kołpakowy zwykle ma:
- kształt talerzowy (dysk/kołpak), często z wyraźnym "kapeluszem" i kołnierzem,
- metalowy kołpak po jednej stronie oraz trzpień (lub gniazdo) po drugiej, co pozwala spinać elementy w łańcuch,
- często przedstawienie jako zestaw kilku talerzy jeden pod drugim (łańcuch), jeśli rysunek dotyczy typowej konstrukcji WN.
Dlaczego pozostałe typowe odpowiedzi-rysunki bywają błędne w takich zadaniach?
- Rysunek izolatora wspornego (słupkowego) pokazuje element stojący "na postumencie" do montażu na konstrukcji wsporczej, bez typowych okuć do łańcucha.
- Rysunek izolatora przelotowego lub przepustowego jest związany z przejściem przewodu przez przegrodę (np. obudowę) i ma inną geometrię oraz kontekst montażu.
- Rysunek izolatora odciągowego (napinającego) może mieć inną formę (np. długi korpus) lub inne okucia, a nie klasyczny "talerz" kołpakowy.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku połączeń metalowych (kołpak + trzpień) oraz "talerza". Jeśli widzisz możliwość łączenia kilku identycznych modułów w pionowy łańcuch, to bardzo silna przesłanka, że jest to izolator kołpakowy WN.
