Styl wegetatywny w kompozycjach florystycznych polega na odwzorowaniu naturalnego sposobu wzrostu roślin i wrażenia "fragmentu natury". W praktyce oznacza to, że elementy nie są układane w sztywną bryłę ani w wyraźnie geometryczny kształt, tylko tworzą układ przypominający siedlisko (np. łąkę, skraj lasu, rabatę).
Na ilustracji poprawny rysunek to taki, w którym można zauważyć m.in.:
- zróżnicowanie wysokości (materiał roślinny buduje piętra, a nie jednolitą "kulę"),
- warstwowość i wrażenie głębi,
- naturalne kierunki ułożenia pędów i liści (bez sztucznego podporządkowania jednej osi symetrii),
- różnorodność faktur i form roślin,
- harmonię podobną do natury, a nie do dekoracji o idealnych proporcjach geometrycznych.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje rysunek przedstawiający kompozycję o charakterze naturalistycznym, z widocznym "układem siedliskowym".
Odpowiedzi błędne zwykle odpowiadają innym stylom: kompozycjom silnie dekoracyjnym (regularna bryła, równomierne wypełnienie, symetria), formalno-linearnym (dominacja linii i przestrzeni, oszczędne wypełnienie) albo układom, w których rośliny są traktowane jak elementy ornamentu, a nie jak "żyjąca" struktura.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi porównaj wszystkie rysunki pod kątem tego, czy kompozycja wygląda, jakby mogła powstać w naturze bez "idealnego" modelowania bryły.
