Nadproże to element (lub układ elementów) przenoszący obciążenia muru nad otworem (np. oknem lub drzwiami) na boki otworu. Jedną z historycznych i geometrycznie rozpoznawalnych form jest nadproże łukowe, w którym obrys spodu nadproża ma kształt łuku.
Nadproże ostrołukowe (łuk ostrołukowy) wyróżnia się tym, że jego zwieńczenie jest "spiczaste": krzywizna nie tworzy półkola, lecz dwa symetryczne odcinki łuku spotykające się w jednym, ostrym wierzchołku. To cecha, która pozwala je odróżnić od innych rozwiązań spotykanych w murarstwie.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Na rysunku 3.", ponieważ właśnie tam przedstawiono łuk o ostrym wierzchołku typowym dla formy ostrołukowej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do rysunków przedstawiających inne kształty nadproży/łuków. Najczęstsze pomyłki wynikają z utożsamiania każdego łuku z półkolem lub z mylenia łuku ostrołukowego z łukiem odcinkowym (bardziej spłaszczonym) albo z nadprożem płaskim, gdzie spód jest linią prostą. W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze porównać: (1) czy spód jest prosty czy krzywy, (2) czy łuk ma wierzchołek ostry czy zaokrąglony, (3) czy krzywizna przypomina półkole czy odcinek koła.
Wskazówka do nauki: słowo "ostrołukowe" podpowiada, że kluczowa jest cecha "ostra" (spiczasta) na osi symetrii nad otworem.
