Narożnik zewnętrzny orynnowania (narożnik zewnętrzny rynny) to element systemu rynnowego przeznaczony do połączenia dwóch odcinków rynny na wypukłym narożu budynku. Jego funkcją jest zachowanie ciągłości koryta rynny i poprowadzenie wody opadowej "za róg" bez rozszczelnienia i bez przelewania w miejscu zmiany kierunku.
Aby poprawnie rozpoznać narożnik zewnętrzny na rysunku, warto zwrócić uwagę na cechy funkcjonalne:
- Zmiana kierunku o ok. 90° (lub inny kąt zależnie od systemu),
- Wypukła geometria – element "owija" zewnętrzny narożnik, a nie "wchodzi" do środka jak narożnik wewnętrzny,
- Dwa wloty/końce do wsunięcia lub złączenia z rynnami po obu stronach naroża.
Odpowiedzi niepoprawne w tego typu pytaniach zwykle odpowiadają innym kształtkom, które można pomylić na pierwszy rzut oka:
- Narożnik wewnętrzny – służy do połączenia rynien w miejscu wklęsłego naroża (np. przy załamaniu bryły do środka). Wizualnie jest "odwrócony" względem narożnika zewnętrznego.
- Łącznik/prosty złącznik rynny – nie zmienia kierunku, tylko spina dwa odcinki rynny w jednej linii.
- Denko (zaślepka) – zamyka koniec rynny; nie ma dwóch stron do połączenia dwóch odcinków.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy element na rysunku łączy dwie rynny i zmienia kierunek. Jeśli tak, dopiero wtedy rozstrzygnij, czy zmiana kierunku dotyczy naroża wypukłego (zewnętrznego), czy wklęsłego (wewnętrznego).
