Układ sieci TN-S to taki sposób zasilania i ochrony przeciwporażeniowej, w którym:
- punkt neutralny źródła (np. transformatora) jest uziemiony,
- części przewodzące dostępne odbiorników są połączone z tym punktem poprzez oddzielny przewód ochronny PE,
- przewód neutralny N jest prowadzony osobno i nie pełni funkcji ochronnej.
Kluczową cechą TN-S jest więc rozdzielenie funkcji: przewód PE służy do ochrony, a przewód N do pracy obwodu. Na schemacie TN-S powinny być widoczne dwie odrębne linie/żyły (PE i N) od miejsca zasilania do odbiornika. W poprawnym rozwiązaniu nie występuje odcinek przewodu PEN po stronie instalacji odbiorczej.
Dlaczego pozostałe typowe odpowiedzi (rysunki) bywają błędne w tego typu zadaniach?
- TN-C: występuje jeden wspólny przewód PEN (łączący funkcję ochronną i neutralną). Jeżeli na rysunku widać tylko jeden przewód opisany jako PEN lub mostkowanie funkcji ochronnej i neutralnej jednym przewodem, to nie jest TN-S.
- TN-C-S: część instalacji ma przewód PEN, a dopiero dalej następuje rozdział na PE i N. Jeśli rysunek pokazuje rozdział "po drodze", to jest to TN-C-S, a nie TN-S.
- TT: przewód ochronny odbiornika jest uziemiony lokalnie (w instalacji odbiorczej), a zasilanie dostarcza N bez powiązania ochronnego w postaci PE od źródła. Jeżeli na rysunku PE nie wraca do punktu neutralnego źródła, tylko do osobnego uziomu odbiorcy, to zwykle wskazuje na TT.
W praktyce (np. w mechatronice i szafach sterowniczych) poprawne rozpoznanie TN-S pomaga unikać błędów montażowych, takich jak nieprawidłowe łączenie PE z N w niewłaściwym miejscu, co może pogorszyć ochronę i powodować zakłócenia w pracy urządzeń.
