Prasa filtracyjna jest typowym urządzeniem do filtracji ciśnieniowej, używanym w przeróbce mechanicznej kopalin do odwadniania szlamów i zawiesin (np. produktów flotacji, mułów, osadów). Jej zadaniem jest rozdział fazy stałej i ciekłej: ciecz przechodzi przez przegrodę filtracyjną jako filtrat, a na tkaninie pozostaje faza stała tworząca placek filtracyjny.
Cechy rozpoznawcze prasy filtracyjnej na rysunku (to właśnie ich należy szukać):
- Pakiet wielu płyt (płyty komorowe lub membranowe) ustawionych jedna za drugą.
- Mechanizm docisku utrzymujący płyty w zamknięciu podczas filtracji (często hydrauliczny).
- Brak elementu wirującego – prasa pracuje w sposób cykliczny, a nie jako wirówka.
- Kolektor/odpływ filtratu z poszczególnych płyt oraz przestrzenie komór, w których tworzy się placek.
Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ wskazuje rysunek przedstawiający urządzenie o konstrukcji płytowej z dociskiem, charakterystycznej dla pras filtracyjnych stosowanych w odwadnianiu produktów przeróbki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Bez względu na typ pokazanych maszyn, jeśli na rysunku nie widać pakietu płyt/komór i mechanizmu docisku, nie jest to prasa filtracyjna. Najczęstsze pomyłki to uznanie za prasę urządzeń, które:
- odwadniają ruchem obrotowym (np. wirówki) – mają bęben lub kosz wirujący;
- filtrują na bębnie/taśmie (filtry bębnowe lub taśmowe) – widoczne są rolki, taśma lub obracający się bęben;
- zagęszczają przez sedymentację (zagęszczacze) – mają duży zbiornik i zgarniacze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy rozpoznania prasy filtracyjnej, szukaj "harmonijki" z płyt (pakietu) oraz ramy dociskowej. To najszybszy sposób odróżnienia prasy od filtrów bębnowych, taśmowych i wirówek.