W gięciu przez przeciąganie (obciąganie) charakterystyczne jest połączenie dwóch zjawisk: wyginania oraz rozciągania elementu. Materiał jest podparty lub prowadzony po wzorniku (formie o docelowym promieniu/kształcie), a siły przyłożone na końcach elementu powodują jego naciąganie i przyleganie do wzornika. Dzięki rozciąganiu można ograniczać sprężynowanie i uzyskiwać dokładne, powtarzalne kształty łukowe.
Odpowiedź "C" jest poprawna, ponieważ pokazuje element łukowaty oparty na wypukłym wzorniku oraz siły działające na końcach, które rozciągają materiał i "obciągają" go na formie. To jest typowy schemat obciągania: siły ciągną na zewnątrz, a narzędzie nadaje kształt przez kontakt z wzornikiem.
Pozostałe rysunki przedstawiają inne procesy i dlatego są niepoprawne:
- "A" odpowiada raczej operacji cięcia/ścinania (działanie ostrych krawędzi i przeciwne zwroty sił), a nie gięciu.
- "B" pokazuje gięcie matrycowe typu V: stempel naciska w dół, a materiał opiera się na krawędziach matrycy. Nie ma tu rozciągania na wzorniku przez ciągnięcie końców.
- "D" przedstawia wciskanie materiału w głąb matrycy (tłoczenie lub gięcie w kształt U): dominują siły "wpychające" stempla, a kształt wynika z pracy stempel–matryca, nie z rozciągania na wzorniku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widzisz wzornik i strzałki sił na końcach elementu, myśl o przeciąganiu/obciąganiu. Gdy widzisz stempel wpychający materiał w matrycę, to typowo gięcie matrycowe lub tłoczenie.
