Lina stalowa o budowie zamkniętej (tzw. konstrukcja zamknięta) to taka, w której zewnętrzna warstwa jest uformowana w sposób ograniczający wolne przestrzenie na obwodzie. W praktyce osiąga się to przez zastosowanie drutów o odpowiednim profilu i ułożeniu, tak aby zewnętrzny "płaszcz" liny tworzył możliwie ciągłą i gładką powierzchnię.
Na przekroju poprzecznym cechy rozpoznawcze budowy zamkniętej to przede wszystkim:
- zewnętrzny obrys jest bardziej regularny i "zamknięty" niż w typowych linach wielosplotowych,
- na obwodzie nie widać wyraźnych, głębokich szczelin między okrągłymi drutami warstwy zewnętrznej,
- wrażenie "pierścienia" lub zwartej warstwy zewnętrznej, która osłania głębsze warstwy.
Dlatego odpowiedź "Rys. 4." jest właściwa: przedstawia przekrój, na którym warstwa zewnętrzna ma charakter zamknięty (zwarta, gładka powierzchnia na obwodzie), typowy dla tej konstrukcji.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ pokazują konstrukcje, w których:
- zewnętrzną warstwę tworzą druty o przekroju kołowym z widocznymi przerwami i "zębatym" obrysem, co jest typowe dla lin wielosplotowych,
- obrys liny jest wyraźnie segmentowy, a granice między drutami na obwodzie są łatwo zauważalne,
- brak efektu zwartej, zamykającej warstwy zewnętrznej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy tego typu zadaniach najpierw oceń sam obwód przekroju (czy jest "gładki" i zwarty), a dopiero później analizuj układ warstw wewnętrznych. To ogranicza ryzyko pomylenia konstrukcji o podobnym wnętrzu, ale innym "płaszczu" zewnętrznym.
