Oznaczenie EU (External Upset) odnosi się do rury, której końce zostały spęczone w taki sposób, aby w strefie połączenia uzyskać korzystniejszą geometrię (zwykle większą wytrzymałość i lepsze warunki pracy połączenia). W praktyce rozpoznanie typu spęczenia wykonuje się, analizując przekrój końca rury: gdzie pojawia się pogrubienie ścianki i jak zmienia się obrys elementu.
Dla wariantu External Upset kluczowe jest to, że cecha "spęczenia" jest widoczna jako zmiana geometrii po stronie zewnętrznej w rejonie końcówki rury. Innymi słowy, na rysunku technicznym/ przekroju należy szukać takiego rozwiązania, w którym w strefie końca rury występuje lokalne wzmocnienie rozpoznawalne po zewnętrznym zarysie (a nie wyłącznie po stronie wewnętrznej otworu).
Odpowiedź "Na rysunku 2." jest poprawna, ponieważ wskazuje przekrój odpowiadający rurze wydobywczej z końcem spęczanym zewnętrznie (EU). Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, gdyż odnoszą się do rysunków przedstawiających inne warianty zakończeń (np. bez spęczenia lub ze zmianą geometrii charakterystyczną dla innego typu spęczenia/końcówki), które nie spełniają kryterium "external upset".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach masz wyłącznie numery rysunków, nie próbuj zgadywać "po wyglądzie ogólnym". Zawsze porównaj rejon końcówki: obrys zewnętrzny, średnicę wewnętrzną oraz grubość ścianki w strefie połączenia. To właśnie te elementy odróżniają EU od innych rozwiązań.
