Podczas jednoczesnej pracy na różnych poziomach rusztowania kluczowym zagrożeniem jest nie tylko upadek pracownika, ale również spadanie przedmiotów (narzędzi, elementów zbrojenia, kawałków zaprawy) na osoby znajdujące się niżej. Dlatego za bezpieczne uznaje się takie ustawienie i organizację robót, w których pracownicy na niższym poziomie nie znajdują się w strefie rażenia wynikającej z pracy na poziomie wyższym.
W praktyce poprawny schemat powinien spełniać m.in. następujące zasady:
- Brak pracy "jeden pod drugim" w tej samej pionowej osi (albo wyłączenie strefy poniżej wyższego stanowiska).
- Wyznaczenie i przestrzeganie strefy niebezpiecznej – osoba na niższym poziomie nie powinna przebywać bezpośrednio pod miejscem, gdzie prowadzone są roboty wyżej.
- Ograniczenie możliwości spadania przedmiotów przez porządek na pomoście oraz stosowanie zabezpieczeń zbiorowych (np. elementów ograniczających zsuwanie się materiałów z pomostu).
- Koordynacja robót (np. rozdzielenie zadań w czasie lub przestrzeni), aby zminimalizować ryzyko kolizji prac.
W odpowiedziach błędnych typowym problemem jest dopuszczanie sytuacji, w której pracownik niżej znajduje się bezpośrednio pod stanowiskiem wyższym albo gdy nie ma realnego ograniczenia strefy spadania. To prowadzi do ryzyka urazu nawet wtedy, gdy same pomosty mają balustrady i dostęp jest poprawny. Poprawny wariant (wskazany w zadaniu jako rysunek 2) przedstawia układ zgodny z powyższymi zasadami: praca jest zorganizowana tak, aby ograniczyć ekspozycję osób na niższym poziomie na spadające przedmioty oraz zachować bezpieczne oddzielenie stanowisk.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach z rysunkami szukaj przede wszystkim tego, czy ktoś nie stoi/pracuje w pionie pod innym pracownikiem i czy "strefa pod" jest wolna lub w praktyce odseparowana.
