Stopniowanie (gradacja) szablonów odzieżowych to proces przygotowania kolejnych rozmiarów na bazie formy wyjściowej. W praktyce nie chodzi o "powiększenie" rysunku w całości, lecz o kontrolowane rozłożenie przyrostów w określonych miejscach konstrukcyjnych.
Metoda proporcjonalno-obliczeniowa opiera się na wyznaczaniu przyrostów na podstawie obliczeń i proporcji (przyrosty są przypisane do konkretnych punktów kontrolnych i odcinków konstrukcyjnych). Na rysunku odpowiadającym tej metodzie typowo widać, że:
- przyrosty są rozpisane i rozłożone w kilku punktach, a nie tylko w jednym miejscu,
- zmiany są spójne i powtarzalne między kolejnymi rozmiarami,
- zachowana jest logika konstrukcyjna elementu "tył marynarki" (m.in. okolice ramienia, pachy, boku i talii są stopniowane w sposób wynikający z przyrostów obwodów i długości).
Dlatego odpowiedź "C" jest właściwa: wskazuje rysunek, który przedstawia stopniowanie tyłu marynarki poprzez konsekwentne, obliczeniowe nanoszenie przyrostów w charakterystycznych punktach szablonu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odpowiadają innym sposobom przedstawiania zmian rozmiarowych (np. sugerują jedynie przesunięcie/transformację bez widocznego rozkładu przyrostów w punktach konstrukcyjnych, albo pokazują schemat niepasujący do logiki gradacji tyłu marynarki). W zadaniach tego typu kluczem jest rozpoznanie sposobu rozmieszczenia przyrostów, a nie sama obecność kilku obrysów.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku śladów "rachunkowego" podejścia: równomiernie i sensownie rozmieszczonych wartości/przesunięć w punktach kontrolnych, zamiast jednego globalnego przesunięcia formy.
