Trójnóg to prosta konstrukcja wsporcza składająca się z trzech nóg (słupów) rozstawionych na podłożu i zbiegających się w jednym punkcie w górnej części. W praktyce robót wiertniczych i prac pomocniczych może służyć do podwieszania elementów, prowadzenia liny, lekkich operacji podnoszenia/opuszczania osprzętu lub jako podpora montażowa.
Jak rozpoznać trójnóg na rysunku:
- Liczba podpór: zawsze trzy wyraźne nogi. Jeśli widać cztery podpory lub dwie podpory i belkę, to nie jest trójnóg.
- Geometria: nogi tworzą w planie rozstaw trójkątny; na rysunku perspektywicznym zwykle widać dwie nogi po bokach i jedną "z tyłu" lub "z przodu".
- Szczyt konstrukcji: u góry występuje złącze (węzeł), do którego mogą być mocowane elementy, np. hak, bloczek, ucho lub lina. Sam bloczek/hak nie definiuje trójnogu — decyduje układ trzech nóg.
- Odróżnienie od masztu/żurawia: maszt wiertniczy bywa konstrukcją kratową lub jednokolumnową, zwykle wyższą i o innej podstawie; żuraw ma wysięgnik; kozioł ma inną ramę i często dwie podpory połączone belką.
Dlaczego pozostałe rysunki bywają mylące? Najczęściej dlatego, że przedstawiają inne konstrukcje o podobnej funkcji (podparcie lub podnoszenie), ale o innej liczbie podpór albo innym układzie geometrycznym. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest, aby nie sugerować się dodatkowymi detalami (lina, hak, bloczek), tylko sprawdzić cechę definicyjną: trzy nogi zbiegające się w szczycie.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz rysunek, przejrzyj wszystkie odpowiedzi i wykonaj szybki "checklist": (1) czy są trzy nogi? (2) czy spotykają się u góry? (3) czy podstawa wygląda na trójkątną? To ogranicza ryzyko pomyłki przy podobnych ilustracjach.
