Wiercenie otworu kierunkowego polega na celowym sterowaniu trajektorią tak, aby osiągnąć zaplanowany cel w przestrzeni. Na schematach/profilach najczęściej widać odcinek zbliżony do pionu, następnie odcinek budowania kąta (odejście od pionu), a dalej prowadzenie otworu w zaplanowanym kierunku.
W kontekście wysady solnego (struktury solnej wypiętrzającej się ku górze) sens sformułowania "pod wysad solny" oznacza, że trajektoria otworu ma być zaplanowana tak, aby przebiegać pod tą strukturą lub pod jej nadwieszoną częścią, w zależności od celu geologicznego. Na właściwym rysunku powinien więc występować wyraźny element sterowania trajektorią, a pozycja otworu powinna być logicznie powiązana z położeniem wysadu.
Odpowiedź wskazująca konkretny rysunek jest poprawna, gdy ten rysunek pokazuje: (1) odchylenie od pionu (a nie wyłącznie otwór pionowy), oraz (2) przebieg otworu zaprojektowany względem wysadu solnego tak, aby realizować cel "pod" strukturą. Pozostałe rysunki są niepoprawne, jeśli przedstawiają otwór pionowy, otwór bez sterowanego odchylenia albo trajektorię, która nie odpowiada relacji "pod wysad".
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach z kilkoma rysunkami najpierw odfiltruj warianty bez odchylenia (to zwykle nie jest otwór kierunkowy), a dopiero potem sprawdź relację otworu do obiektu geologicznego wskazanego w treści.
