Bukiet makartowski (Makartstrauß) jest rozpoznawany głównie po wrażeniu bogactwa i dekoracyjności. W praktyce florystycznej oznacza to kompozycję, która nie jest "oszczędna" ani minimalistyczna: ma wyraźną masę, dużą liczbę elementów roślinnych i efektowny charakter.
Właściwy rysunek powinien więc przedstawiać bukiet, w którym typowe są m.in.:
- obfitość materiału (wiele kwiatów i zieleni, często także traw lub elementów podkreślających objętość),
- dekoracyjna forma masowa – kompozycja "pełna", o dużej objętości,
- czytelne proporcje: dominanta i uzupełnienie, ale bez wrażenia ścisłej, geometrycznej "kuli",
- często dłuższe prowadzenie łodyg i swobodniejsza linia niż w kompozycjach bardzo formalnych.
Dlatego poprawna odpowiedź to ta, która wskazuje rysunek spełniający powyższe kryteria jednocześnie. Rysunki przedstawiające bukiet bardzo zwarty, silnie geometryczny lub wyraźnie minimalistyczny nie pasują do stylu makartowskiego, ponieważ kłócą się z ideą bogatej, reprezentacyjnej dekoracyjności. Podobnie, jeżeli na rysunku widać formę typową dla innego rodzaju bukietu (np. wyraźnie warstwowego, regularnego i "zamkniętego" w obrysie), to jest to częsty trop prowadzący do pomyłki.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku" najpierw nazwij w myślach 2–3 cechy stylu, a dopiero potem porównuj ilustracje. To ogranicza błąd pierwszego wrażenia i wybór odpowiedzi "najładniejszej", a nie "najbardziej zgodnej z definicją".
