W ISDN (w szczególności w wariancie BRI) wyróżnia się punkty odniesienia, które opisują, gdzie w torze transmisyjnym znajdują się poszczególne urządzenia i jakie sygnały występują na łączach. Dla BRI typowe są styki: S (między urządzeniem abonenckim/terminalem a częścią sieciową), T (między NT2 a NT1) oraz U (między NT1 a siecią operatora).
Informacja zakodowana w zmodyfikowanym kodzie AMI dotyczy interfejsu S/T. Na tym odcinku stosuje się kodowanie pseudotrójwartościowe będące odmianą idei AMI: impulsy dla "1" zmieniają polaryzację naprzemiennie, a "0" jest brakiem impulsu. Taki sposób kodowania pomaga w utrzymaniu synchronizacji i ogranicza składową stałą sygnału.
Odpowiedź "Na styku S" jest więc poprawna, ponieważ styk S (w praktyce często omawiany razem jako S/T) jest miejscem, gdzie występuje to kodowanie w ISDN BRI.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "Na styku T" bywa mylone ze S, ponieważ S i T mają to samo kodowanie po obu stronach NT2. Jednak w pytaniu wskazano pojedynczy styk; przy takim doborze odpowiedzi właściwym wyborem pozostaje S.
- "Na styku U" jest niepoprawne, bo na odcinku do sieci operatora stosuje się inne kodowania liniowe niż AMI w BRI (zależnie od systemu/regionu), więc nie jest to "zmodyfikowany AMI".
- "Na styku V" nie jest standardowym punktem odniesienia dla omawianego interfejsu BRI w podanym zakresie, więc nie odpowiada właściwemu miejscu kodowania.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać: S/T = magistrala abonencka (S0) i kodowanie z rodziny AMI, a U = para do operatora i inne kodowania.
