W fotografii i grafice rastrowej rozdzielczość obrazu najczęściej rozumie się jako liczbę pikseli tworzących obraz, czyli jego wymiary w pikselach (np. 6000×4000 px). Obraz o większej liczbie pikseli zwykle pozwala zachować więcej szczegółów, daje większe możliwości kadrowania i lepiej znosi powiększanie.
W zadaniach egzaminacyjnych porównanie "która rozdzielczość jest największa" powinno opierać się na:
- wymiarach w pikselach (szerokość × wysokość),
- albo bezpośrednio podanej liczbie megapikseli.
Uwaga na typową pułapkę: parametr PPI/DPI nie jest tym samym co liczba pikseli. PPI (pixels per inch) opisuje gęstość upakowania pikseli przy druku/wyświetlaniu w określonym rozmiarze fizycznym. Dwa obrazy mogą mieć identyczne wymiary w px, ale inne PPI, a ich "rozdzielczość w pikselach" pozostanie taka sama.
Dlaczego odpowiedzi błędne mogą kusić?
- Obraz może wyglądać ostrzej przez wyostrzanie, lepszy kontrast lokalny lub mniejsze powiększenie podglądu, ale to nie dowód na większą liczbę pikseli.
- Większy rozmiar pliku (MB) nie musi oznaczać większej rozdzielczości — zależy też od kompresji (np. JPEG) i zawartości szczegółów.
- Jeśli obrazy pokazano w różnych skalach, "większy na ekranie" nie musi znaczyć "o większej rozdzielczości".
Na egzaminie najbezpieczniej jest odszukać informację o wymiarach w pikselach (w opisie/metryce obrazu) i wybrać ten, który ma największą wartość szerokości i wysokości (a w razie potrzeby największy iloczyn tych wymiarów).
