Na rysunku rzutu poziomego (np. rzucie kondygnacji) stosuje się kilka równoległych linii wymiarowych odsuniętych od obrysu. Zasada jest taka, że linia wymiarowa położona najbliżej rzutu opisuje to, co odnosi się bezpośrednio do geometrii elementów w rzucie – przede wszystkim grubości ścian i odległości między ścianami (między ich licami).
Dlatego odpowiedź "grubości ścian i odległości między nimi" pasuje do sformułowania pytania: te wymiary są najbardziej "lokalne" i najściślej związane z samym obrysem ścian narysowanych w rzucie.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi wartościami, które na wielu planach występują, ale zwykle na dalszych liniach wymiarowych:
- "rozstawienia osi otworów okiennych i osi ścian" – dotyczy układu osiowego (koordynacji) i często bywa wymiarowane osobno, bo odnosi się do osi, a nie do lica ściany.
- "wymiarów gabarytowych całego budynku" – to wymiary najbardziej zewnętrzne, które logicznie umieszcza się najdalej od rzutu, aby nie zasłaniać informacji szczegółowych.
- "rozstawienia osi ścian konstrukcyjnych lub linii siatki projektowej" – to również wymiarowanie osiowe (siatka), przydatne do tyczenia i koordynacji branż, ale nie jest to typowo "pierwsza" linia wymiarowa przy samym rzucie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "najbliżej rzutu", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do lic i grubości elementów. Gdy pojawiają się "gabaryty" lub "osie/siatka", to zwykle są to wymiary przeniesione na zewnętrzne, dalsze linie wymiarowe.