KWALIFIKACJA BUD15 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 34.
Na odcinku drogi ekspresowej określono właściwości przeciwpoślizgowe wybranego pasa jezdni na podstawie pomiaru wartości współczynnika tarcia. Uzyskana w wyniku badania wartość współczynnika tarcia wynosi 0,42. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oceń stan nawierzchni drogi na badanym odcinku.
Ilustracja przedstawia tabelę, która jest częścią pytania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją technika budowy dróg.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość współczynnika tarcia 0,42 należy porównać z progami oceny podanymi w tabeli dołączonej do zadania. Dla przedziału, do którego należy 0,42, przewidziano klasyfikację "Zadowalający", dlatego taka ocena stanu nawierzchni jest właściwa. Pozostałe określenia odpowiadają innym zakresom wartości.

Pełne wyjaśnienie:

Współczynnik tarcia jest miarą przyczepności między oponą a nawierzchnią i stanowi podstawę oceny właściwości przeciwpoślizgowych jezdni. W praktyce zarządca drogi lub wykonawca nie interpretuje pojedynczej liczby "na wyczucie", tylko odnosi wynik pomiaru do tabeli progowej, która przypisuje określonym zakresom wartości opisową ocenę stanu nawierzchni.

W tym zadaniu podano wynik pomiaru: 0,42. Aby poprawnie odpowiedzieć, trzeba:

  • odszukać w tabeli przedział wartości, który obejmuje 0,42,
  • odczytać przypisaną do tego przedziału ocenę stanu nawierzchni.

Odpowiedź "Zadowalający" jest właściwa, ponieważ w tabeli użytej w zadaniu wartość 0,42 mieści się w zakresie odpowiadającym właśnie tej klasie. Odpowiedzi "Dobry", "Zły" i "Niezadowalający" są błędne, bo odnoszą się do innych przedziałów współczynnika tarcia (odpowiednio: wyższych lub niższych od tego, w którym znajduje się 0,42).

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest sformułowanie "na podstawie danych w tabeli", kluczowa jest klasyfikacja z tabeli, a nie intuicyjna ocena tego, czy liczba wydaje się duża lub mała. W zadaniach z diagnostyki nawierzchni najczęstszym błędem jest pomylenie różnych wskaźników (np. tarcia, równości, koleinowania) i przenoszenie progów między nimi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To liczbowy wskaźnik opisujący przyczepność między oponą pojazdu a nawierzchnią. Im wyższa wartość, tym zwykle mniejsze ryzyko poślizgu i krótsza droga hamowania (w tych samych warunkach). Do oceny stanu stosuje się progi klasyfikacyjne z tabel/wytycznych.
Należy znaleźć w tabeli przedział wartości, do którego należy 0,42 (np. "od … do …"). Następnie odczytać nazwę oceny przypisaną temu przedziałowi. W zadaniach egzaminacyjnych poprawna odpowiedź wynika wyłącznie z tej tabeli, nie z intuicji.
Na drogach szybkiego ruchu prędkości są większe, więc spadek przyczepności szybciej prowadzi do utraty kontroli nad pojazdem i wydłużenia drogi hamowania. Ocena tarcia pozwala wcześnie wykryć pogorszenie szorstkości i zaplanować zabiegi utrzymaniowe poprawiające bezpieczeństwo.
Nie zawsze. Tarcie jest bardzo ważne dla bezpieczeństwa, ale stan nawierzchni ocenia się też innymi parametrami, np. koleinowaniem, spękaniami czy równością. W praktyce decyzje utrzymaniowe wynikają z zestawu badań, jednak w tym typie zadania liczy się klasyfikacja tarcia z tabeli.
Na tarcie wpływają m.in. zabrudzenia (błoto, pył), wypolerowanie kruszywa, film wodny, zanieczyszczenia olejowe oraz nieodpowiednia tekstura warstwy ścieralnej. Również warunki pomiaru i stan urządzenia mogą wpływać na wynik, dlatego ważne są procedury i powtarzalność badań.
Pomiary wykonuje się okresowo w ramach diagnostyki sieci drogowej, po wykonaniu robót (kontrola jakości), a także interwencyjnie, gdy występują zdarzenia lub skargi związane z poślizgiem. Harmonogram badań zależy od kategorii drogi, natężenia ruchu i wymagań zarządcy.
Najczęściej: nieuwzględnienie, czy granice przedziałów są "włącznie" lub "wyłącznie", odczyt z niewłaściwego wiersza/kolumny oraz wybór odpowiedzi "na oko" bez sprawdzenia tabeli. Zdarza się też mylenie tarcia z innymi wskaźnikami diagnostycznymi nawierzchni.
Oznacza poziom przyczepności uznany w danej klasyfikacji za akceptowalny, ale nie najlepszy. Zwykle wskazuje, że nawierzchnia spełnia minimalne wymagania lub jest blisko progu działań utrzymaniowych. Dokładne znaczenie zależy od progów w tabeli zastosowanej w zadaniu.
W zależności od przyczyny i skali problemu stosuje się m.in. zabiegi zwiększające teksturę (np. szorstkowanie), wymianę warstwy ścieralnej, frezowanie lub inne technologie odnowy. Dodatkowo można czasowo wprowadzać ograniczenia prędkości i poprawiać oznakowanie ostrzegawcze.
Ćwicz odczyt z tabel: szybkie wyszukiwanie przedziału, kontrola granic oraz porównywanie wartości z progami. Powtórz pojęcia: tarcie, przyczepność, szorstkość, tekstura. Rozwiązuj arkusze próbne i notuj, gdzie najczęściej mylisz wiersze/kolumny lub interpretację przedziałów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wartość współczynnika tarcia 0,42 należy porównać z progami oceny podanymi w tabeli dołączonej do zadania.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z diagnostyki nawierzchni i utrzymania dróg (technikum budowy dróg)
  • Instrukcje/wytyczne zarządców dróg dotyczące badań właściwości przeciwpoślizgowych (jeśli dostępne w szkole)
  • Podręczniki z budowy i utrzymania nawierzchni drogowych (rozdziały o szorstkości i tarciu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego