W zadaniu wykorzystano wyniki pomiarów głębokości kolein oraz ich klasyfikację w systemie oceny stanu nawierzchni. Sens pytania polega na tym, że nie każdy odcinek z koleinami wymaga natychmiastowych działań – część kwalifikuje się do zaplanowania remontu w normalnym trybie (np. w ramach harmonogramu utrzymaniowego), a tylko najgorsze stany wymagają interwencji natychmiastowej.
Poprawna metoda rozwiązania jest zawsze taka sama:
- Krok 1: Odczytaj z zestawienia (tabeli) wszystkie odcinki ocen stanu kolein wraz z ich długościami.
- Krok 2: Zidentyfikuj, które oceny/klasy w tabeli oznaczają konieczność zaplanowania robót remontowych, ale bez trybu pilnego. To kluczowe rozróżnienie: należy wykluczyć odcinki wymagające interwencji natychmiastowej oraz odcinki, które nie wymagają robót (stan dobry/zadowalający).
- Krok 3: Zsumuj długości wyłącznie tych odcinków, które spełniają warunek z treści pytania.
Wynik sumowania długości odcinków zakwalifikowanych do remontu planowego wynosi 2,0 km.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? W praktyce wynik 3,6 km zwykle pojawia się, gdy do sumy omyłkowo doliczy się część odcinków z innej kategorii (np. odcinki "do obserwacji" albo fragment z innym progiem). Wartość 12,1 km wskazuje na błąd polegający na zsumowaniu prawie wszystkich odcinków gorszych od "dobrych", bez odróżnienia remontu planowego od interwencji natychmiastowej lub bez analizy kryterium z polecenia. Natomiast 1,6 km jest typowe dla pominięcia jednego z odcinków kwalifikujących się do remontu (błąd nieuwagi w tabeli) albo błędnego zaokrąglenia.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim zaczniesz liczyć, podkreśl w poleceniu warunek "bez konieczności podjęcia natychmiastowej interwencji" i sprawdź, jak jest on opisany w zestawieniu. To zapobiega doliczaniu niewłaściwych odcinków.
