Piktogramy na opakowaniach odczynników służą do szybkiego przekazania informacji o rodzaju zagrożenia (dla zdrowia, środowiska lub o zagrożeniach fizycznych). W laboratorium analitycznym jest to kluczowe, ponieważ jeszcze przed użyciem odczynnika pozwala dobrać właściwe środki ochrony indywidualnej i sposób postępowania.
Odpowiedź "Wodorotlenku sodu." jest właściwa, ponieważ wodorotlenek sodu (NaOH) to mocna zasada o działaniu żrącym. Roztwory NaOH mogą powodować ciężkie oparzenia skóry oraz poważne uszkodzenia oczu, a także być niebezpieczne przy połknięciu lub wdychaniu aerozolu. Z tego powodu na opakowaniu powinno znaleźć się oznakowanie ostrzegające o żrącości, zgodne z zasadami etykietowania substancji chemicznych.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo nie odpowiadają typowemu zagrożeniu "żrące":
- "Chlorku sodu." Chlorek sodu (NaCl) jest solą kuchenną; w warunkach laboratoryjnych zwykle nie jest klasyfikowany jako substancja żrąca. Może wymagać zwykłych zasad higieny pracy, ale nie tego typu piktogramu.
- "Stearynianu sodu." Stearynian sodu jest solą kwasu tłuszczowego, używaną m.in. jako składnik mydeł. Zwykle nie jest to odczynnik o właściwościach żrących jak NaOH, więc piktogram typowy dla żrącości nie jest tu właściwym wyborem.
- "Glukozy." Glukoza jest cukrem; w standardowej praktyce laboratoryjnej nie jest traktowana jako substancja żrąca. Stosuje się przy niej ogólne zasady BHP, ale nie wymaga oznaczenia charakterystycznego dla żrących zasad.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz piktogram związany z uszkodzeniem tkanek (oparzenia, zniszczenie materiałów), szukaj w odpowiedziach mocnych kwasów lub zasad. W zestawie związków sodu najsilniej "chemicznie agresywny" jest zwykle właśnie wodorotlenek sodu.
