Opracowanie inwentaryzacji szaty roślinnej ma przede wszystkim dać jednoznaczny obraz tego, co rośnie na terenie, gdzie to się znajduje oraz jakie ma cechy istotne projektowo (np. wymiary, gatunek, kondycja, uwagi o kolizjach).
Za "rdzeń" takiej inwentaryzacji zwykle uznaje się dwa elementy:
- Rysunek sporządzony na mapie zasadniczej – pozwala precyzyjnie umiejscowić rośliny w terenie w odniesieniu do granic działki, obiektów, uzbrojenia i układu komunikacji. Dzięki temu można analizować kolizje, planować ochronę i projektować nasadzenia.
- Tabele inwentaryzacyjne – porządkują dane o roślinach (identyfikacja, cechy, stan, zalecenia). Same lokalizacje bez parametrów są mało użyteczne, a same tabele bez części graficznej utrudniają odczyt w terenie.
Odpowiedź "opis sytuacyjny i dokumentacja fotograficzna" jest błędna, bo nie daje typowego, wymaganego w praktyce połączenia: lokalizacja w układzie mapy + dane liczbowe/cechowe. Zdjęcia pokazują wygląd, ale nie zastępują precyzyjnego naniesienia na mapę ani tabel.
Odpowiedź "opis sytuacyjny i tabele inwentaryzacyjne" jest niepełna: tabele są ważne, ale bez rysunku na mapie trudniej jednoznacznie przypisać rekord tabeli do konkretnego egzemplarza w terenie i ocenić powiązania przestrzenne.
Odpowiedź "rysunek sporządzony na mapie zasadniczej i dokumentacja fotograficzna" także jest niepełna: rysunek jest kluczowy, ale fotografie nie zastąpią tabelarycznych parametrów potrzebnych do decyzji projektowych i pielęgnacyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się mapa zasadnicza i tabele, jest to typowy komplet podstawowy; elementy opisowe i zdjęciowe traktuj jako materiały uzupełniające.