W zadaniach z planem warstwicowym rozstaw przekrojów (np. AA i BB) jest kluczowy do obliczania objętości przemieszczanych mas ziemnych metodą przekrojów. Najpierw należy zmierzyć odległość między liniami przekrojów na rysunku (linijką lub z podziałki), a następnie przeliczyć ją na odległość w terenie zgodnie ze skalą planu.
Typowa procedura jest następująca:
- odczytaj długość odcinka AA–BB na planie,
- ustal, jaka skala obowiązuje dla tego planu (liczbowa lub mianowana),
- wykonaj przeliczenie na metry, dbając o zamianę jednostek (mm/cm na m),
- sprawdź, czy wynik ma sens w kontekście rozstawu przekrojów do obliczeń kubatur.
Odpowiedź "10 m" jest poprawna, ponieważ odpowiada odległości rzeczywistej uzyskanej po prawidłowym zastosowaniu skali planu.
Pozostałe propozycje zwykle wynikają z typowych pomyłek:
- "1 m" oraz "2 m" to często skutek potraktowania długości z planu jako wartości terenowej albo błędnego przeliczenia (np. niewłaściwa zamiana cm na m).
- "20 m" bywa efektem odwrócenia działania w skali (pomnożenia zamiast podzielenia lub odwrotnie) albo odczytu odległości między innymi liniami niż przekroje.
Na egzaminie warto wykonać szybki test sensowności: rozstaw przekrojów w zadaniach kubaturowych jest na tyle duży, aby mieć znaczenie w obliczeniach, ale nie tak duży, by zbyt zgrubnie przybliżać zmiany terenu. To pomaga wychwycić błędy jednostek i skali.