W zadaniach typu "wskaż najkorzystniejszą ofertę" kluczowe jest rozumienie, że najkorzystniejsza nie musi oznaczać "najtańsza na etykiecie". Dla hurtowni liczy się koszt efektywny, czyli wynik porównania ofert po uwzględnieniu wszystkich elementów wpływających na opłacalność zakupu.
Typowa procedura analizy jest następująca:
- Krok 1: odczytaj z każdej oferty cenę i pozostałe warunki (np. rabat, koszt transportu, termin realizacji, wymagane minimum ilościowe).
- Krok 2: oblicz cenę po rabacie (jeśli rabat jest procentowy lub kwotowy). To częsty punkt błędów: rabat zawsze odnosi się do wskazanej w ofercie podstawy.
- Krok 3: dolicz koszty dodatkowe, jeżeli występują (np. odpłatna dostawa). Jeśli w którejś ofercie dostawa jest wliczona, trzeba to traktować jako element kosztu całkowitego równy 0 zł dla tego składnika.
- Krok 4: porównaj wyniki: wybierz ofertę dającą najniższy koszt całkowity przy akceptowalnych warunkach (np. termin i warunki dostawy zgodne z potrzebami hurtowni).
Odpowiedź "Dostawca Z" jest poprawna, ponieważ po wykonaniu takiego porównania (na podstawie danych z czterech ofert dołączonych do zadania) to właśnie ta oferta okazuje się najkorzystniejsza dla hurtowni.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów spotykanych w analizie ofert:
- "Dostawca X" – może kusić niższą ceną wyjściową, ale po uwzględnieniu rabatów lub kosztów dodatkowych nie daje najlepszego wyniku.
- "Dostawca Y" – bywa wybierany przez pomyłkę przy błędnym przeliczeniu rabatu albo przeoczeniu warunku (np. minimalnej ilości).
- "Dostawca K" – może mieć korzystny termin lub inny parametr, ale nie kompensuje to wyższego kosztu całkowitego w porównaniu z najlepszą ofertą.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj sobie pośrednie wyniki (cena po rabacie, koszt dostawy, suma). To ogranicza błędy nieuwagi i pozwala szybko sprawdzić rachunki.
