Chromatogram przedstawia rozdzielone składniki próbki w postaci sygnałów (najczęściej pików) rozmieszczonych w czasie lub na drodze migracji. Identyfikacja jakościowa polega na porównaniu położenia sygnałów mieszaniny M z położeniem sygnałów uzyskanych dla substancji wzorcowych (oznaczonych tu jako 1–4). W praktyce porównuje się przede wszystkim czas retencji (np. w HPLC/GC) albo wartość Rf (np. w TLC).
Jeżeli w mieszaninie M widoczny jest sygnał w tym samym położeniu co wzorzec danej substancji, uznaje się, że ten składnik jest obecny (przy założeniu poprawnego rozdziału i braku nakładania się sygnałów). Z kolei brak sygnału w położeniu wzorca oznacza brak tej substancji w mieszaninie albo stężenie poniżej granicy wykrywalności metody.
W tym zadaniu mieszanina M wykazuje sygnały odpowiadające substancjom 1, 2 i 3, natomiast nie wykazuje sygnału zgodnego z substancją 4, dlatego poprawna odpowiedź to "1, 2 i 3".
- "1 i 2" jest błędne, bo pomija obecność sygnału zgodnego z 3.
- "2, 3 i 4" jest błędne, bo zawiera 4, dla której nie ma zgodnego sygnału w M, oraz pomija 1.
- "1, 2, 3 i 4" jest błędne, bo sugeruje obecność wszystkich substancji mimo braku zgodności dla 4.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw dopasuj położenia sygnałów (retencja/Rf), dopiero później patrz na intensywność. Wysokość piku informuje o ilości, ale sama nie potwierdza tożsamości.
