Różnice inwentaryzacyjne powstają w wyniku porównania dwóch wielkości: stanu ewidencyjnego (wynikającego z dokumentów i zapisów magazynowych) oraz stanu faktycznego (ustalonego podczas spisu z natury). Zadanie polega na obliczeniu, czy dla każdego asortymentu wystąpił niedobór czy nadwyżka oraz na podaniu ich wartości w złotych.
Jak ustala się kierunek różnicy?
- Jeżeli stan faktyczny < stan ewidencyjny, oznacza to niedobór (towaru jest mniej niż powinno).
- Jeżeli stan faktyczny > stan ewidencyjny, oznacza to nadwyżkę (towaru jest więcej niż wynika z ewidencji).
Jak ustala się wartość różnicy?
Najpierw wyznacza się różnicę ilościową (w sztukach/opakowaniach), a następnie przelicza na pieniądze: wartość różnicy = |różnica ilości| × cena jednostkowa. W praktyce cena pochodzi z tabeli (np. cena ewidencyjna, zakupu lub inna przyjęta do wyceny w zadaniu).
Poprawna odpowiedź wskazuje: niedobór jogurtu truskawkowego 44,00 zł oraz niedobór jogurtu malinowego 23,00 zł, co oznacza, że w spisie wykazano mniej tych produktów niż w ewidencji. Jednocześnie wystąpiła nadwyżka jogurtu naturalnego 57,00 zł, czyli w spisie było go więcej niż wynikało z zapisów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zawierają typowe pomyłki spotykane w zadaniach inwentaryzacyjnych: odwrócenie kierunku różnicy (zamiana niedoboru z nadwyżką), poprawne kwoty przypisane do niewłaściwego rodzaju różnicy albo niepełne podanie wyniku (brak jednej pozycji). Na egzaminie warto zawsze sprawdzić znak różnicy osobno dla każdego towaru, a dopiero potem przepisać wartości do odpowiedzi.
