KWALIFIKACJA BUD1 + BUD8 + BUD12 + BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 33.
Na podstawie danych w tabeli, oblicz koszt pracy wyciągu podczas wznoszenia 30 m2 ściany o grubości 25 cm z cegły kratówki K2 na zaprawie cementowej, jeżeli cena maszynogodziny wynosi 10 zł.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi nakładów na 1 m² ściany, bazującą na podstawie KNR 2-02 Tablica 0106.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt pracy wyciągu liczysz ze wzoru: powierzchnia × nakład m-g/m² × cena m-g.
Z tabeli dla zaprawy cementowej i grubości 1 cegły nakład wyciągu wynosi 0,33 m-g/m².
30 m² × 0,33 × 10 zł = 99 zł. To koszt pracy sprzętu dla całej ściany.

Pełne wyjaśnienie:

To zadanie sprawdza umiejętność odczytu nakładu sprzętu z tabeli oraz przeliczenia go na koszt przy znanej cenie maszynogodziny.

1) Wybór właściwego nakładu z tabeli
W tabeli "Nakłady na 1 m² ściany" należy znaleźć wiersz dotyczący sprzętu: "Wyciąg" (jednostka: m-g). Następnie trzeba wybrać kolumnę odpowiadającą warunkom robót:

  • rodzaj zaprawy: cementowa,
  • grubość ściany: 1 cegła (dla kratówki o podanych wymiarach odpowiada to ścianie ok. 25 cm).
Odczytany nakład wynosi 0,33 m-g/m².

2) Zastosowanie wzoru kosztorysowego
Koszt pracy sprzętu oblicza się według schematu: ilość robót × nakład jednostkowy × cena jednostkowa.
W tym zadaniu:

  • ilość robót (powierzchnia ściany) = 30 m²,
  • nakład wyciągu = 0,33 m-g/m²,
  • cena maszynogodziny = 10 zł/m-g.
Obliczenie: 30 × 0,33 = 9,9 m-g, a następnie 9,9 × 10 zł = 99 zł.

Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe?

  • "93 zł" zwykle wynika z użycia zaniżonego nakładu (np. odczytanego z innej kolumny) albo z błędnego zaokrąglenia pośrednich wartości.
  • "138 zł" wskazuje na wybór nakładu z kolumny o większej pracochłonności (np. dla innej grubości ściany lub innego zestawu warunków), ewentualnie na pomylenie wiersza tabeli.
  • "186 zł" często jest skutkiem podwojenia/zwielokrotnienia nakładu przez niepoprawne utożsamienie "25 cm" z inną grubością w cegłach albo użycia wartości z kolumny dla znacznie grubszej ściany.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku (m², m-g/m², zł/m-g). To szybko ujawnia, czy mnożysz właściwe wielkości i czy wynik ma sens (zł dla całego zakresu robót).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Maszynogodzina (m-g) to jednostka czasu pracy maszyny lub sprzętu budowlanego. W tabelach nakładów podaje się często m-g na jednostkę robót (np. m-g/m²), a koszt sprzętu liczy się mnożąc ilość robót przez nakład i przez cenę 1 m-g.
Najpierw znajdź wiersz dotyczący sprzętu: "Wyciąg" (jednostka m-g). Potem wybierz kolumnę zgodną z technologią: rodzaj zaprawy oraz grubość ściany w cegłach (np. 1, 1½, 2). Dopiero ten odczytany nakład podstawiasz do obliczeń.
Stosujesz prosty wzór: powierzchnia × nakład × cena. Jeśli nakład jest w m-g/m², a cena w zł/m-g, to po wymnożeniu otrzymasz zł dla całego zakresu robót. Warto policzyć też pośrednio łączną liczbę m-g, żeby kontrolować sens wyniku.
W wielu tabelach normatywnych grubość ściany jest klasyfikowana jako 1, 1½ lub 2 cegły, bo to wpływa na zużycie materiałów, robocizny i sprzętu. Sama wartość w centymetrach bez przyporządkowania do "cegieł" może prowadzić do wyboru złej kolumny tabeli.
Najczęściej: wybór złej kolumny (inna zaprawa lub inna grubość ściany), pominięcie mnożenia przez powierzchnię, mylenie jednostek (m-g/m² z m-g), a także zaokrąglanie nakładu zbyt wcześnie. Pomaga zapis jednostek przy każdym kroku rachunku.
To zależy od przyjętych zasad kosztorysowania: czasem koszt operatora jest w robociźnie (r-g), a cena m-g dotyczy samego sprzętu; czasem przyjmuje się stawkę obejmującą koszty eksploatacji. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle stosuje się dokładnie to, co podano: cena 1 m-g do obliczenia kosztu pracy sprzętu.
Policz najpierw łączną liczbę maszynogodzin: powierzchnia × m-g/m². Jeśli wychodzi np. kilka–kilkanaście m-g dla kilkudziesięciu m² ściany, to zwykle jest to logiczne. Następnie pomnóż przez stawkę zł/m-g. Kontrola rzędu wielkości ogranicza pomyłki o "zero" lub złą kolumnę.
Nakłady sprzętu stosuje się, gdy technologia robót wymaga użycia urządzeń (np. wyciągu, betoniarki, podnośnika). W prostych pracach, gdzie nie przewiduje się maszyn, w tabeli może być brak sprzętu albo wartości zerowe. Zależy to od rodzaju robót i organizacji budowy opisanej w normie.
Kluczowe są: nagłówki kolumn (rodzaj zaprawy i grubość ściany) oraz opis wiersza (np. "Wyciąg") wraz z jednostką (m-g). Jednostka działa jak "bezpiecznik": jeśli liczysz koszt wyciągu, potrzebujesz m-g, a nie r-g, sztuk czy m³.
Ćwicz trzy rzeczy: (1) szybkie wyszukiwanie właściwej kolumny w tabeli (zaprawa, grubość, rodzaj elementu), (2) zapisywanie jednostek przy rachunkach, (3) przeliczanie: ilość × nakład × cena dla robocizny, materiałów i sprzętu. Rozwiązuj krótkie zestawy z różnymi danymi wejściowymi.
info

Około 53% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • KNR 2-02 "Roboty murowe" (Tablica 0106), tabela "Nakłady na 1 m² ściany" – pozycja/wiersz: "Wyciąg", nakład m-g/m² dla zaprawy cementowej i grubości 1 cegła
  • Opis tabeli z analizy ilustracji (wejście zadania): KNR 2-02 Tablica 0106, wiersz 70 "Wyciąg" – wartości nakładów 0,33 m-g/m² dla zaprawy cementowej i grubości 1 cegła

Materiały:

  • Katalogi nakładów rzeczowych dla robót murowych (tabele nakładów na 1 m² ściany)
  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania: obliczanie kosztów robocizny, materiałów i sprzętu
  • Zadania treningowe: odczyt nakładów z tabel i przeliczanie na koszt przy zadanych cenach jednostkowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego