Zadanie wymaga połączenia dwóch informacji z tabeli: (1) jak wyznaczyć kategorię wyrobu A/B/C na podstawie ciężaru oraz (2) jaki jest limit liczby sztuk dla produkcji jednostkowej w danej kategorii.
Krok 1: przelicz masę na ciężar. W praktyce egzaminacyjnej często stosuje się przybliżenie: ciężar [N] ≈ masa [kg] × 10 (bo g ≈ 10 N/kg). Dzięki temu szybko oceniasz, czy wyrób jest lekki, średni czy ciężki.
Krok 2: przypisz kategorię A/B/C.
• A: ciężar > 300 N (wyroby ciężkie)
• B: 80–300 N (wyroby średnie)
• C: < 80 N (wyroby lekkie)
Krok 3: sprawdź limit produkcji jednostkowej.
Z tabeli: produkcja jednostkowa obejmuje do 5 szt. dla A, do 10 szt. dla B i do 100 szt. dla C.
Dlaczego poprawne jest "15 szt. tarcz o masie 5 kg"?
5 kg ≈ 50 N, czyli wyrób C. Dla C limit produkcji jednostkowej to 100 szt., więc 15 szt. spełnia warunek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 12 szt. śrub o masie 12 kg: 12 kg ≈ 120 N, czyli wyrób B. Dla B produkcja jednostkowa jest tylko do 10 szt., a 12 szt. przekracza limit.
- 17 szt. tulei o masie 50 kg: 50 kg ≈ 500 N, czyli wyrób A. Dla A limit jednostkowej to do 5 szt., więc 17 szt. zdecydowanie nie pasuje.
- 20 szt. wałków o masie 10 kg: 10 kg ≈ 100 N, czyli wyrób B. Dla B limit to 10 szt., a 20 szt. jest powyżej progu.
Wskazówka egzaminacyjna: najczęstszy błąd to traktowanie "jednostkowej" jako "1 sztuka". W tej klasyfikacji "jednostkowa" oznacza małe ilości, a dla lekkich detali (C) próg może być dużo wyższy (do 100 szt.).