W doborze gazomierza kluczowe jest dopasowanie zakresu pomiarowego do rzeczywistych przepływów w instalacji. W zadaniu występują dwa istotne wymagania:
- przepływ maksymalny całej instalacji (suma poborów urządzeń) wynosi 3,0 m3/h – gazomierz musi być w stanie poprawnie pracować przy takim obciążeniu, bez ryzyka pracy poza dopuszczalnym zakresem;
- bardzo mały przepływ dla palnika laboratoryjnego 0,004 m3/h – gazomierz ma go wykazywać, czyli musi mieć odpowiednio niski próg rejestracji/odpowiedni dolny zakres wskazań.
W praktyce oznacza to, że nie wystarczy dobrać gazomierza "na oko" tylko na podstawie przepływu maksymalnego. Urządzenie pomiarowe powinno spełnić oba warunki jednocześnie: obsłużyć maksymalne zużycie oraz nie "gubić" małych przepływów.
Odpowiedź "G2,5" jest właściwa, ponieważ z tabeli doboru wynika, że ten typ spełnia wymagania dotyczące pracy w rozpatrywanym przedziale przepływów (od bardzo małego poboru palnika do maksymalnego poboru instalacji).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów spotykanych przy doborze gazomierzy:
- "G1,6" bywa niewystarczający dla przepływu maksymalnego 3,0 m3/h (ryzyko doboru zbyt małego licznika w górnym zakresie pracy).
- "G4" i "G6" mogą spełniać warunek przepływu maksymalnego, ale w zadaniach tego typu często nie spełniają wymogu wykazywania bardzo małych poborów (zbyt wysoki dolny zakres/za mała czułość w dolnym zakresie).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj w tabeli dwa końce zakresu (maksymalny i minimalny przepływ), a nie tylko wartość 3,0 m3/h. To częsty "haczyk" w zadaniach z opomiarowania instalacji gazowych.
