W zadaniach o różnicach inwentaryzacyjnych kluczowe są dwa kroki: (1) ustalenie kierunku odchylenia (niedobór czy nadwyżka) przez porównanie stanu rzeczywistego i stanu ewidencyjnego, oraz (2) przeliczenie tego odchylenia na wartość w złotych przez przemnożenie różnicy ilościowej przez cenę jednostkową (lub wartość jednostkową wskazaną w tabeli).
Niedobór występuje wtedy, gdy w magazynie/sklepie fizycznie jest mniej towaru niż wynika z ewidencji. Nadwyżka występuje wtedy, gdy faktycznie jest więcej niż w zapisach. Po rozpoznaniu typu różnicy oblicza się jej wartość: wartość różnicy = |różnica ilości| × cena jednostkowa.
Poprawna odpowiedź wskazuje: "Niedobór wafli karmelowych 72,00 zł i nadwyżka wafli kakaowych 20,00 zł." Oznacza to, że dla wafli karmelowych stan rzeczywisty był niższy od ewidencyjnego (stąd niedobór), a dla wafli kakaowych stan rzeczywisty był wyższy (stąd nadwyżka). Podane kwoty są już wartością wyliczoną na podstawie danych z tabeli.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo zmieniają kierunek różnic: wersje z "niedobór… i niedobór…" albo "nadwyżka… i nadwyżka…" zakładają, że oba towary mają ten sam typ odchylenia, co nie musi wynikać z danych. Odpowiedzi z zamienionym niedoborem i nadwyżką dla konkretnego towaru odzwierciedlają typowy błąd: odwrócenie porównania stanów lub automatyczne "przepisanie" kwoty do złej kategorii.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim liczysz wartość, najpierw dla każdej pozycji zaznacz znak: "+" (nadwyżka) albo "−" (niedobór). Dopiero potem przeliczaj na złote. To ogranicza ryzyko pomyłki przy podobnych nazwach towarów.
