Aby obliczyć koszt pracy żurawia samochodowego w kosztorysie, stosuje się prostą zależność:
koszt pracy sprzętu = nakład pracy sprzętu (m-g) × stawka (zł/m-g).
W tym zadaniu kluczowy jest nakład pracy żurawia wynikający z tablicy katalogowej (KNR 2-01) dla robót związanych z wykonaniem placu z płyt żelbetowych o podanych wymiarach. Tablica wskazuje, ile motogodzin pracy żurawia przypada na jednostkę obmiaru (np. na 1 m2 placu lub na określoną liczbę/powierzchnię płyt – zależnie od zapisu w tablicy).
- Krok 1: ustalić jednostkę z tablicy i odczytać właściwy nakład m-g.
- Krok 2: przeliczyć nakład jednostkowy na zakres robót: łącznie 750 m2 placu (ewentualnie przez liczbę płyt wynikającą z powierzchni jednej płyty 3,0×1,5 m, jeśli tablica tego wymaga).
- Krok 3: otrzymany łączny nakład w m-g pomnożyć przez stawkę 145,00 zł/m-g.
Wynik 3610,50 zł jest poprawny, jeśli nakład odczytany z tablicy i przeliczenia jednostek zostały wykonane konsekwentnie.
Typowe przyczyny błędnych wyników to:
- zastosowanie niewłaściwej jednostki z tablicy (np. potraktowanie nakładu "na płytę" jako "na m2" lub odwrotnie),
- pomylenie motogodziny ze stawką robocizny albo nieuwzględnienie, że stawka dotyczy wyłącznie pracy żurawia,
- błędne przeliczenie zakresu (np. policzenie liczby płyt bez zachowania zgodności z jednostką katalogową),
- zaokrąglenia na zbyt wczesnym etapie obliczeń, co zmienia końcowy koszt.
Na egzaminie warto sprawdzić "kontrolnie", czy otrzymany nakład m-g jest realistyczny (ani skrajnie mały, ani skrajnie duży) oraz czy koszt powstaje wyłącznie z mnożenia m-g przez zł/m-g.