W zadaniu trzeba dobrać skład zespołu roboczego na podstawie normatywnych nakładów robocizny z KNR 2-02. Kluczowe jest poprawne ustalenie, z której kolumny tablicy korzystać oraz jak przeliczyć roboczogodziny (r-g) na liczbę osób przy zadanym czasie wykonania.
1) Dobór kolumny tablicy
Przekrój filara wynosi 0,25×0,38 m. W praktyce KNR dla robót murowych często podaje przekroje w "cegłach": 0,25 m to 1 cegła, a 0,38 m to 1,5 cegły. Oznacza to kolumnę 1×1½.
2) Odczyt nakładów jednostkowych
Dla przekroju 1×1½ tablica podaje nakłady na 1 m (jednostka: r-g/m):
- murarze: 1,23 r-g/m
- cieśle: 0,19 r-g/m
- robotnicy: 0,62 r-g/m
3) Ilość robót
Do wykonania jest 10 filarów o wysokości 3,0 m, więc łączny "metraż" w rozumieniu tablicy (m wysokości filara) to: 10×3,0 m = 30 m.
4) Łączne roboczogodziny
Mnożymy nakłady jednostkowe przez 30 m:
- murarze: 30×1,23 = 36,9 r-g
- cieśle: 30×0,19 = 5,7 r-g
- robotnicy: 30×0,62 = 18,6 r-g
5) Przeliczenie na liczbę osób w zadanym czasie
Prace mają trwać 2 dni po 8 godzin, czyli jedna osoba ma do dyspozycji 16 godzin pracy. Liczbę osób wyznacza się jako r-g/16, a następnie zaokrągla w górę (nie da się zatrudnić "ułamka" pracownika):
- murarze: 36,9/16 = 2,31 → 3 osoby
- cieśle: 5,7/16 = 0,36 → 1 osoba
- robotnicy: 18,6/16 = 1,16 → 2 osoby
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
Warianty z 2 cieślami lub 3 cieślami zawyżają obsadę tej grupy względem nakładu (0,19 r-g/m), co zwykle wynika z mylenia kolumn tablicy albo z pominięcia przeliczenia na 16 h. Z kolei układ 4 murarzy i 1 robotnik nie pokrywa nakładów robotników (0,62 r-g/m), bo 18,6 r-g w 16 h wymaga co najmniej 2 osób; inaczej zabraknie czasu na czynności pomocnicze.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostkę w nagłówku tablicy (tu: "na 1 m") i dopiero potem licz metraż oraz obsadę w czasie. Najczęstszy błąd to dzielenie przez 8 zamiast przez 16 lub zaokrąglanie w dół.
