W kosztorysowaniu robót budowlanych koszt pozycji z narzutami dla robocizny wyznacza się w kilku krokach, korzystając z danych z tabeli: nakładów w r-g (roboczogodzinach), stawki jednostkowej oraz wskaźników narzutów.
1) Koszty bezpośrednie robocizny (Kb)
Najpierw sumuje się nakłady robocizny z tabeli. W tym zadaniu: murarze 83 r-g, cieśle 11 r-g, robotnicy 106 r-g, co daje razem 200 r-g. Koszt bezpośredni robocizny to iloczyn nakładów i stawki: Kb = 200 r-g × 20 zł/r-g = 4000 zł.
2) Koszty pośrednie (Kp)
Koszty pośrednie są podane jako procent (tu 60%) i w zadaniu odnoszą się do podstawy wskazanej w tabeli (dla rozpatrywanego składnika). Dla robocizny liczymy: Kp = 60% × Kb = 0,60 × 4000 = 2400 zł. Otrzymujemy sumę: Kb + Kp = 4000 + 2400 = 6400 zł.
3) Zysk (Z)
Zysk jest liczony procentowo (tu 10%) od podstawy wskazanej w tabeli; w tym zadaniu podstawą jest suma kosztów bezpośrednich i pośrednich dla robocizny, czyli (Kb+Kp). Zatem: Z = 10% × 6400 = 640 zł.
4) Koszt RAZEM
Końcowo: RAZEM = (Kb + Kp) + Z = 6400 + 640 = 7040 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 4000 zł – odpowiada samemu Kb (r-g × stawka), czyli pomija Kp i Z.
- 4400 zł – sugeruje doliczenie tylko części narzutów (np. błędnie policzony procent) albo pomylenie podstawy procentu.
- 6400 zł – to Kb+Kp, ale bez doliczenia zysku Z.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj działania w kolejności Kb → Kp → (Kb+Kp) → Z, bo większość pomyłek wynika z naliczenia procentu "od złej podstawy".
