KWALIFIKACJA CHM5 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 20.
Na podstawie danych zawartych w tabeli można stwierdzić, że w klasie szkolnej zaburzenia w komunikowaniu pojawiają się na poziomie dźwięku równym
Ilustracja przedstawia tabelę, która jest częścią pytania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją zawodową TECHNIK OCHRONY
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna wartość wynika bezpośrednio z odczytu danych z tabeli:
próg, przy którym w klasie szkolnej opisano "zaburzenia w komunikowaniu", odpowiada poziomowi 35 dB. Pozostałe wartości nie wskazują w tabeli tego konkretnego skutku na komunikację.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie sprawdza umiejętność interpretacji danych o hałasie przedstawionych w tabeli. Należy wyszukać w tabeli opis skutku "zaburzenia w komunikowaniu" (utrudnienie porozumiewania się, spadek zrozumiałości mowy) i odczytać odpowiadający mu poziom dźwięku w decybelach.

Odpowiedź "35 dB" jest prawidłowa, ponieważ to właśnie ten poziom został w tabeli przypisany do wystąpienia zaburzeń komunikowania w klasie szkolnej. W tym typie pytania nie wykonuje się obliczeń – kluczowe jest poprawne dopasowanie opisu zjawiska do właściwego wiersza/kolumny.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • "16 dB" to wartość bardzo niska; w tabelach oddziaływań hałasu zwykle odpowiada warunkom bliskim ciszy i nie jest łączona z utrudnieniem komunikacji w typowym pomieszczeniu szkolnym. Częsty błąd to utożsamienie "komunikacji" z koniecznością absolutnej ciszy.
  • "70 dB" jest zdecydowanie wyższym poziomem, który może wiązać się z wyraźną uciążliwością, koniecznością podniesienia głosu lub innymi skutkami. W tej tabeli jednak nie wskazuje on progu nazwanego dokładnie "zaburzeniami w komunikowaniu" dla klasy szkolnej.
  • "85 dB" to poziom kojarzony raczej z hałasem mogącym stanowić zagrożenie w dłuższej ekspozycji. W zadaniu należy trzymać się wskazania tabeli, a nie wybierać "najgłośniejszej" liczby na zasadzie intuicji.

Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi upewnij się, że czytasz właściwy nagłówek (np. "klasa szkolna") i dokładnie ten skutek ("zaburzenia w komunikowaniu"). W zadaniach tabelarycznych większość pomyłek wynika z pośpiechu i przesunięcia odczytu o jedną kolumnę lub wiersz.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Decybel (dB) to jednostka poziomu dźwięku oparta na skali logarytmicznej, więc wzrost o kilka dB nie oznacza "trochę głośniej" w sensie liniowym. Dlatego interpretując tabelę, trzeba porównywać wartości zgodnie z opisem skutków, a nie intuicyjnie.
Najpierw znajdź w tabeli wiersz/kolumnę dotyczącą konkretnego miejsca (np. klasa szkolna), a potem opis skutku "zaburzenia w komunikowaniu". Dopiero z pola przecięcia odczytaj wartość w dB. Typowy błąd to odczyt z sąsiedniej kolumny.
W wielu pytaniach egzaminacyjnych oceniana jest umiejętność interpretacji danych (tabele, wykresy, wyniki pomiarów), a nie rachunki. Obliczenia pojawiają się rzadziej (np. uśrednianie), natomiast tutaj kluczowe jest poprawne dopasowanie opisu skutku do wartości dB.
Hałas tła może maskować mowę, powodować konieczność podnoszenia głosu, spadek zrozumiałości poleceń i częstsze nieporozumienia. W praktyce szkolnej przekłada się to na gorszą komunikację nauczyciel–uczeń oraz większe zmęczenie. Tabele skutków łączą te zjawiska z progami dB.
85 dB jest często kojarzone z poziomem, przy którym dłuższa ekspozycja może być niekorzystna, ale ocena zależy od czasu narażenia, charakteru dźwięku i warunków. W zadaniu egzaminacyjnym nie wolno opierać się na skojarzeniach – trzeba odczytać właściwą wartość z tabeli.
Tak niskie wartości odpowiadają warunkom bardzo cichym. Zaburzenia komunikacji w klasie wynikają raczej z obecności hałasu tła, który utrudnia zrozumienie mowy. Uczniowie mylą czasem "komfort akustyczny" z "absolutną ciszą", co prowadzi do wyboru zbyt małej liczby.
Najczęstsze są: odczyt z niewłaściwego wiersza (pomylenie środowiska), przesunięcie o jedną kolumnę, nieuwzględnienie jednostek oraz wybór odpowiedzi "na logikę" zamiast sprawdzenia opisu w tabeli. Pomaga zaznaczanie palcem pola w tabeli i ponowne sprawdzenie nagłówków.
W praktyce stosuje się działania organizacyjne (zasady zachowania ciszy, podział grup) i techniczne (materiały pochłaniające dźwięk, uszczelnienie okien, ograniczenie źródeł hałasu). Technik ochrony środowiska może wspierać ocenę problemu, interpretując wyniki pomiarów i rekomendując rozwiązania.
Sam wynik w dB mówi "ile", ale nie zawsze "co to oznacza". Tabele skutków lub progów uciążliwości pomagają przełożyć liczby na konsekwencje dla ludzi (np. utrudnienie komunikacji). Na egzaminie to częsty schemat: odczytaj opis skutku i dopasuj wartość.
Ćwicz czytanie tabel i wykresów, powtórz pojęcia: hałas, poziom dźwięku, dB, ekspozycja. Ucz się rozpoznawać typowe skutki w opisach (komunikacja, uciążliwość, ryzyko) i dopasowywać je do danych. Najlepsza metoda to rozwiązywanie zadań z arkuszy i analiza pomyłek.
info

Około 63% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Poprawna wartość wynika bezpośrednio z odczytu danych z tabeli:próg, przy którym w klasie szkolnej opisano "zaburzenia w komunikowaniu", odpowiada poziomowi 35 dB."

Źródła:

  • World Health Organization, "Guidelines for Community Noise", Chapter 3 (Effects of noise), 1999. https://iris.who.int/handle/10665/66217 (dostęp 2026-03-01)
  • European Agency for Safety and Health at Work (EU-OSHA), "Noise in figures" (materiały informacyjne o poziomach hałasu i skutkach). https://osha.europa.eu/en/themes/noise (dostęp 2026-03-01)
  • Encyklopedia PWN, hasło: "decybel". https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/decybel;3890724.html (dostęp 2026-03-01)

Materiały:

  • Podstawy akustyki środowiskowej (skala dB, logarytmiczny charakter)
  • Materiały dydaktyczne o wpływie hałasu na człowieka (zrozumiałość mowy, zmęczenie, rozproszenie)
  • Ćwiczenia z interpretacji tabel i wykresów w zadaniach egzaminacyjnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego