KWALIFIKACJA MOD2 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 7.
Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz koszt produkcji aktówki męskiej.
Ilustracja przedstawia tabelę z kosztami związanymi z produkcją aktówki męskiej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt produkcji wylicza się na podstawie tabeli przez obliczenie wartości każdej pozycji (ilość × cena jednostkowa), a następnie zsumowanie kosztów materiałów, robocizny i ewentualnych narzutów podanych w tabeli.
Wynik należy podać w zł z dokładnością do 0,01.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu "Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz koszt produkcji aktówki męskiej" kluczowe jest wykonanie pełnej kalkulacji na danych z tabeli dołączonej do pytania. Tabela zwykle zawiera listę składników kosztu (materiały i dodatki kaletnicze, robocizna oraz ewentualne narzuty), a przy każdym składniku: ilość, jednostkę i cenę jednostkową albo od razu wartość.

Aby policzyć koszt produkcji, postępuje się metodycznie:

  • Krok 1: dla każdej pozycji, dla której podano ilość i cenę jednostkową, liczysz wartość: ilość × cena (z zachowaniem właściwych jednostek).
  • Krok 2: sumujesz wszystkie wartości materiałów i dodatków (np. skóra, podszewka, nici, okucia, kleje – zgodnie z tym, co jest w tabeli).
  • Krok 3: doliczasz koszt robocizny, jeżeli w tabeli jest podany (np. stawka × czas lub pozycja ryczałtowa).
  • Krok 4: jeżeli tabela przewiduje narzut/koszty pośrednie, doliczasz je dokładnie według sposobu podanego w tabeli (procent lub kwota).
  • Krok 5: końcową sumę zaokrąglasz do 0,01 zł i porównujesz z podanymi odpowiedziami.

Odpowiedź "300,00 zł" jest poprawna, gdy suma wszystkich składników kosztu z tabeli (po przeliczeniach ilość × cena i po doliczeniu robocizny/narzutów, jeśli występują) daje dokładnie 300,00 zł po zaokrągleniu do groszy.

Dlaczego pozostałe wyniki mogą się pojawić? "271,00 zł", "282,00 zł" i "253,00 zł" to typowe wartości błędne wynikające z: pominięcia jednej pozycji (np. dodatków), błędnego przeliczenia jednostek, nieuwzględnienia narzutu albo błędu rachunkowego przy dodawaniu liczb dziesiętnych. Na egzaminie warto prowadzić pomocniczą tabelkę z kolumną "wartość" i odhaczać każdą pozycję, aby nie zgubić składnika kosztu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Policz wartość każdej pozycji z tabeli jako ilość × cena jednostkowa, a następnie zsumuj wszystkie pozycje materiałów i dodatków. Potem dolicz robociznę oraz narzuty, jeśli są podane w tabeli. Na końcu zaokrąglij wynik do 0,01 zł.
Zwykle są to: materiały (np. skóra, podszewka), dodatki (okucia, zamki, nici), robocizna oraz czasem koszty pośrednie/narzuty. W zadaniu egzaminacyjnym decyduje wyłącznie to, co jest wpisane w tabeli.
Bo cena jednostkowa dotyczy jednej jednostki (np. 1 szt., 1 m, 1 dm), a w wyrobie zużywa się określoną ilość. Mnożenie daje wartość pozycji, którą dopiero sumuje się z innymi kosztami. To najczęstszy schemat w kosztorysie produkcji.
Najczęściej: pominięcie jednej pozycji z tabeli, błędne przeliczenie jednostek, nieuwzględnienie robocizny lub narzutu oraz błędy w dodawaniu liczb dziesiętnych. Pomaga odhaczanie każdej policzonej pozycji i liczenie sumy etapami.
Nie. Narzut dolicza się tylko wtedy, gdy jest wprost podany w tabeli (np. procentowo albo kwotowo). Jeśli tabela zawiera tylko materiały i robociznę, a nie ma informacji o narzutach, to nie należy ich "dopowiadać" z praktyki.
Gdy tabela zawiera pozycję robocizny (np. liczba godzin i stawka) albo podaje robociznę jako wartość ryczałtową. Wtedy robocizna jest elementem kosztu produkcji i powinna znaleźć się w sumie końcowej tak samo jak materiały.
W praktyce szkolnej i egzaminacyjnej wynik podaje się w złotych z dokładnością do groszy. Najbezpieczniej prowadzić obliczenia na dwóch miejscach po przecinku i dopiero na końcu wykonać zaokrąglenie do 0,01 zł, aby nie "zgubić" groszy na kolejnych etapach.
Przepisz pozycje do własnej mini-tabeli: nazwa, ilość, cena, wartość. Po policzeniu wartości odhacz wiersz. Na końcu porównaj liczbę odhaczonych pozycji z liczbą wierszy w tabeli z zadania. To ogranicza błędy nieuwagi.
To celowy zabieg dydaktyczny: ma wykrywać typowe błędy rachunkowe. Kwoty bliskie siebie często odpowiadają sytuacjom takim jak brak jednej drobnej pozycji, błędne przeliczenie jednostki albo pomyłka w dodawaniu. Dlatego trzeba liczyć, a nie zgadywać.
Ćwicz na tabelach: licz "ilość × cena", sumuj materiały osobno, robociznę osobno, a potem całość. Rozwiązuj zadania z różnymi jednostkami (szt., metry) i z narzutami procentowymi. Sprawdzaj wynik ponownie, licząc sumę w innej kolejności.
info

Około 40% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do podstaw rachunku kosztów (kalkulacja kosztu wytworzenia)
  • Materiały dydaktyczne z technologii wyrobów skórzanych i galanterii
  • Zestawy zadań ćwiczeniowych: kalkulacje na podstawie tabel (ilość × cena, suma, narzuty)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego