Wydajność nominalna (objętościowa) przenośnika taśmowego Qv opisuje, jaką objętość urobku przenośnik może przetransportować w jednostce czasu. W zadaniach egzaminacyjnych dane potrzebne do obliczeń są zwykle zestawione w tabeli (np. prędkość taśmy, pole przekroju urobku na taśmie, czasem współczynnik napełnienia lub współczynniki korekcyjne zależne od kąta pochylenia, rodzaju urobku i sposobu zasypu).
Typowa idea obliczeń jest następująca:
- odczytaj z tabeli parametry wejściowe (np. prędkość taśmy i wielkość opisującą "ile urobku mieści się" na taśmie w przekroju),
- zastosuj właściwą zależność na wydajność objętościową (w praktyce jest to iloczyn "przekrój ładunku" × "prędkość przesuwu taśmy", czasem dodatkowo pomnożony przez współczynniki),
- wykonaj kontrolę jednostek: jeśli w obliczeniu pojawia się wynik w m³/s, trzeba go przeliczyć na m³/h (mnożenie przez 3600),
- sprawdź sensowność: wynik powinien być realistyczny dla transportu urobku na zwał w odkrywce i zgodny z typowym rzędem wielkości dla taśmociągów.
Odpowiedź "3240 m³/h" jest zgodna z poprawnym przeprowadzeniem rachunku na podstawie danych z tabeli oraz z poprawnym przeliczeniem jednostek na godzinę.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wyniki takie jak "3140 m³/h" często powstają przez drobny błąd arytmetyczny (np. zaokrąglenie w niewłaściwym momencie) albo przez pomylenie jednej wartości z tabeli. Z kolei "3600 m³/h" bywa typowym "śladem" błędu jednostek (np. mechaniczne użycie 3600 lub przyjęcie uproszczenia bez uwzględnienia współczynnika). Odpowiedź "4400 m³/h" może wynikać z przyjęcia zbyt dużego przekroju zasypu albo nieuwzględnienia ograniczeń/współczynników podanych w tabeli.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj kontrolę wymiarową (czy wynik ma jednostkę m³/h) i porównaj z typowym zakresem wydajności dla przenośników w ciągu technologicznym. Taka kontrola często pozwala wykryć błąd jeszcze przed wyborem odpowiedzi.
