W zadaniach dotyczących profilu podłużnego drogi kluczowe jest rozróżnienie między:
- rzędną wysokości (wysokość punktu),
- różnicą rzędnych (o ile zmienia się wysokość między początkiem i końcem odcinka),
- pochyleniem niwelety (spadkiem podłużnym, zwykle podawanym w %).
Jeżeli z tabeli (dla prędkości projektowej 30 km/h) odczytujesz największe dopuszczalne pochylenie, to oznacza ono maksymalny spadek/wzniesienie na jednostce długości. Aby policzyć zmianę wysokości na odcinku L, stosuje się prostą zależność:
ΔH = i · L
gdzie:
- L = 150 m (długość odcinka),
- i = pochylenie (wartość z tabeli, po przeliczeniu z % na ułamek, jeśli tabela podaje %).
Po podstawieniu danych z tabeli dla 30 km/h otrzymuje się ΔH = 18 m. To oznacza, że przy dopuszczalnym maksymalnym pochyleniu różnica wysokości między końcami 150-metrowego odcinka wynosi 18 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 15 m i 12 m typowo wynikają z użycia zbyt małego pochylenia (np. pomyłka w odczycie wiersza/kolumny tabeli) albo z błędu rachunkowego.
- 24 m często pojawia się przy przyjęciu zbyt dużego pochylenia (np. wartości dla innej prędkości projektowej) albo przy pominięciu przeliczenia jednostek.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy pochylenie jest w % i czy zostało zamienione na ułamek przed mnożeniem przez długość. Na końcu oceń, czy wynik ma sens (rzędu kilku–kilkunastu metrów dla 150 m, a nie np. ułamków metra lub setek metrów).