KWALIFIKACJA BUD11 - CZERWIEC 2015 (test 3)

PYTANIE NR 3.
Na podstawie danych zawartych w tabeli podaj, jaka jest dopuszczalna rozpiętość profili C100 rozstawionych co 40 cm w sufitach podwieszanych bezwieszakowych.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi dopuszczalnych rozpiętości profili C100 w sufitach podwieszanych
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość należy odczytać z tabeli w miejscu przecięcia: wiersz "40" (odległość między profilami 40 cm) oraz kolumna "100" (profil C100). W tym polu tabeli widnieje liczba 390 cm, czyli dopuszczalna rozpiętość dla tego układu.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na poprawnym odczycie danych z tabeli technicznej dotyczącej sufitów podwieszanych. Tabela zestawia:

  • wiersze – "Odległość między profilami" (np. 30, 40, 50 cm), czyli rozstaw profili,
  • kolumny – typ profilu (np. 50, 75, 100), czyli w praktyce profil o danej wysokości/szerokości w systemie (tu: C100),
  • wartości w komórkach – "Dopuszczalne rozpiętości profili", czyli maksymalną rozpiętość, jaką można przyjąć przy danym rozstawie.

Aby uzyskać wynik, trzeba wykonać dwa kroki:

  1. Odszukać wiersz odpowiadający rozstawowi profili: 40 cm.
  2. Odszukać kolumnę odpowiadającą profilowi: 100 (profil C100).

Na przecięciu tych nagłówków znajduje się wartość 390 cm – i to jest dopuszczalna rozpiętość profili C100 rozstawionych co 40 cm w opisanym rozwiązaniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wynikają z typowych pomyłek w czytaniu tabel:

  • "280 cm" to wartość z innego miejsca tabeli (inny rozstaw i/lub inny typ profilu). Taki wybór zwykle oznacza przesunięcie się do sąsiedniego wiersza albo odczyt dla innej kolumny.
  • "255 cm" odpowiada innemu przecięciu (często mylone, gdy ktoś patrzy na wiersz 30 cm lub na kolumnę dla mniejszego profilu).
  • "430 cm" dotyczy większej dopuszczalnej rozpiętości przy mniejszym rozstawie (np. 30 cm) dla profilu C100, więc nie spełnia warunku "rozstawionych co 40 cm".

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj pełne nagłówki: najpierw ustal, czy szukasz rozstawu (wiersz), czy typu profilu (kolumna), a dopiero potem odczytuj liczbę w komórce. To minimalizuje ryzyko pomylenia kolumn (C75 vs C100) i zamiany pojęć "rozstaw"/"rozpiętość".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw znajdź wiersz z rozstawem profili (np. 40 cm), potem kolumnę z typem profilu (np. 100 dla C100). Liczba na przecięciu wiersza i kolumny to dopuszczalna rozpiętość w cm. Zawsze sprawdź nagłówki, bo łatwo pomylić kolumny.
Rozstaw profili to odległość między sąsiednimi profilami rusztu, zwykle podawana w cm (np. 40 cm). Wpływa na sztywność całej konstrukcji: mniejszy rozstaw zazwyczaj pozwala na większą dopuszczalną rozpiętość profilu, bo obciążenie rozkłada się korzystniej.
Dopuszczalna rozpiętość to maksymalna odległość między punktami podparcia profilu, przy której profil i sufit nie powinny ulec nadmiernemu ugięciu pod obciążeniem. W praktyce bierze się ją z tabel systemowych/producenta, żeby uniknąć falowania i pęknięć okładziny.
To wynik bezpośredniego odczytu z tabeli: wiersz "40" (odległość między profilami) i kolumna "100" (profil C100). W tej komórce widnieje 390 cm. Taka wartość odzwierciedla większą sztywność C100 w porównaniu z mniejszymi profilami.
Najczęściej myli się kolumny (np. odczyt dla 75 zamiast 100), wiersze (30/40/50), albo zamienia pojęcia "rozstaw" i "rozpiętość". Pomaga metoda "palcem po tabeli": prowadź palec po wierszu do właściwej kolumny i dopiero wtedy odczytaj wartość.
W tabelach systemowych zwykle tak: gdy profile są gęściej rozstawione, cały ruszt jest sztywniejszy, więc dopuszczalna rozpiętość profilu może być większa. Nie jest to jednak zasada "na oko" — należy kierować się konkretną tabelą dla danego systemu i profilu.
Spójrz na nagłówki kolumn pod "Dopuszczalne rozpiętości profili". Jeśli kolumny są opisane liczbami 50/75/100, to wybierz 100 dla C100. Pomyłka zwykle wynika z odczytu z sąsiedniej kolumny, więc warto dwukrotnie potwierdzić, że patrzysz na "100".
Sprawdza się ją na etapie planowania i montażu rusztu sufitu: przed wyznaczeniem punktów podparcia, doborem profilu i ustaleniem rozstawu. Dzięki temu unika się sytuacji, w której po obciążeniu płytami i instalacjami sufit zacznie się uginać lub pękać na spoinach.
To zależy od treści zadania. W tym typie pytania rozpiętość bierze się z tabeli (odczyt z wiersza i kolumny), bez obliczeń. Na egzaminie warto najpierw ustalić, czy jest podana tabela/wykres — jeśli tak, zwykle kluczowa jest poprawna interpretacja danych.
Porównaj kierunki zmian: dla tego samego profilu mniejszy rozstaw (np. 30 cm) zwykle daje większą rozpiętość niż 40 lub 50 cm. Jeśli po zmianie rozstawu "w złą stronę" wychodzi większa rozpiętość, to sygnał, że mogłeś odczytać inną kolumnę albo wiersz.
info

Statystycznie 66% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Wartość należy odczytać z tabeli w miejscu przecięcia: wiersz "40" (odległość między profilami 40 cm) oraz kolumna "100" (profil C100)."

Źródła:

  • Ilustracja w zadaniu (tabela "Dopuszczalne rozpiętości profili cm"): przecięcie wiersza "40" i kolumny "100" daje wartość 390 cm.

Materiały:

  • Instrukcje montażu i katalogi techniczne systemów sufitów podwieszanych (tabele rozpiętości i rozstawów)
  • Podręczniki/poradniki dla montera suchej zabudowy dotyczące rusztów sufitowych
  • Zestawy przykładowych zadań egzaminacyjnych z odczytu tabel i rysunków technicznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego