KWALIFIKACJA BUD13 - CZERWIEC 2018 (test 2)

PYTANIE NR 39.
Na podstawie danych zawartych w wyciągu ze Szczegółowych Specyfikacji Technicznych (SST) oraz w tabeli oceny powierzchni skarp określ, które skarpy: wykopów, nasypów, ścieków czy rowów, wymagają korekty w zakresie umocnienia poprzez humusowanie i obsianie trawą.
Ilustracja przedstawia fragment dokumentu technicznego związanego z oceną powierzchni skarp w kontekście umocnienia poprzez
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Korekta jest wymagana tam, gdzie łączna powierzchnia nieporośniętych miejsc przekracza 2% powierzchni obsianej.
Limit dla wykopów to 0,02 × 3750 m² = 75 m², a w tabeli podano 94 m², więc występuje przekroczenie. Dla pozostałych pozycji wartości nieporośnięte mieszczą się w limitach 2%.

Pełne wyjaśnienie:

W SST podano kryterium odbioru humusowania i obsiania: po wzejściu roślin łączna powierzchnia miejsc nieporośniętych nie może być większa niż 2% powierzchni obsianej. Aby wskazać skarpy wymagające korekty, dla każdej pozycji z tabeli trzeba policzyć dopuszczalny limit i porównać go z wartością rzeczywistą.

Jak liczyć limit?
Limit (m²) = 0,02 × łączna powierzchnia skarpy (m²).

  • Wykopy: 0,02 × 3750 = 75 m². W tabeli: 94 m² nieporośnięte. Ponieważ 94 > 75, kryterium 2% jest naruszone, więc ta pozycja wymaga korekty umocnienia (np. dosiew, uzupełnienie humusu).
  • Nasypy: 0,02 × 7500 = 150 m². W tabeli: 95 m². Ponieważ 95 ≤ 150, mieści się w wymaganiu.
  • Rowy: 0,02 × 2400 = 48 m². W tabeli: 43 m². Ponieważ 43 ≤ 48, mieści się w wymaganiu.
  • Ścieki: 0,02 × 900 = 18 m². W tabeli: 16 m². Ponieważ 16 ≤ 18, mieści się w wymaganiu.

Poprawna jest odpowiedź "Wykopów", bo tylko tam przekroczono dopuszczalny udział nieporośniętej powierzchni. Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, gdyż mimo że mogą mieć dość duże wartości m², po przeliczeniu na 2% ich całkowitej powierzchni nie przekraczają limitu. Typowym błędem na egzaminie jest wybranie nasypów, bo mają 95 m² (największa liczba), ale bez sprawdzenia, że ich limit wynosi aż 150 m².

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To kryterium odbioru robót umocnienia biologicznego: suma wszystkich "łysych" miejsc bez roślinności nie może przekroczyć 2% całej obsianej powierzchni danej skarpy/rowu/ścieku. Jeśli przekracza, trzeba wykonać korektę (np. dosiew, uzupełnienie humusu).
Najpierw odczytaj łączną powierzchnię skarpy, a potem policz limit: 0,02 × powierzchnia całkowita. Wynik (w m²) porównaj z wartością "łączna powierzchnia nieporośniętych miejsc". Przekroczenie limitu oznacza konieczność korekty.
Dla wykopów limit 2% wynosi 0,02 × 3750 m² = 75 m². W tabeli podano 94 m² miejsc nieporośniętych, więc 94 m² > 75 m². To jedyny przypadek przekroczenia dopuszczalnej wartości, dlatego wymaga robót poprawkowych.
Nie. Liczy się proporcja względem całej powierzchni (2%), a nie sama liczba m². Przykładowo 95 m² może być dopuszczalne przy dużej powierzchni całkowitej (wysoki limit), a 43 m² może być niedopuszczalne przy małej powierzchni (niski limit).
Najczęściej: (1) porównywanie samych m² bez liczenia 2%, (2) mylenie, od czego liczy się procent, (3) pomijanie jednej pozycji z tabeli, (4) błędy rachunkowe w mnożeniu 0,02, (5) wybór odpowiedzi "na oko" zamiast sprawdzenia wszystkich czterech przypadków.
Ocena jest wykonywana po okresie wegetacji, gdy można rzetelnie sprawdzić, czy trawa wzeszła i pokrywa skarpę równomiernie. Wtedy mierzy się łączną powierzchnię miejsc nieporośniętych i porównuje z limitem 2% określonym w SST.
W praktyce wykonuje się korektę umocnienia biologicznego: dosiew trawy, uzupełnienie lub poprawę warstwy humusu, czasem wyrównanie powierzchni i poprawę warunków wilgotności (np. podlewanie). Celem jest zmniejszenie "łysych" miejsc poniżej limitu.
W dokumentacji rozróżnia się elementy obiektu: wykopy (skarpy powstałe przez odjęcie gruntu), nasypy (skarpy z dosypanego materiału), rowy (zagłębienia odwadniające), ścieki (elementy odprowadzające wodę). Każdy ma własną powierzchnię i ocenę jakości.
Tak, w obliczeniach procent zamienia się na ułamek dziesiętny: 2% = 2/100 = 0,02. Potem mnoży się 0,02 przez powierzchnię całkowitą (w m²). Ważne jest zachowanie tych samych jednostek w całym obliczeniu.
Najpierw policz limity dla wszystkich pozycji (0,02 × powierzchnia). Zapisz je obok danych z tabeli i porównaj znakami ≤ lub >. To metoda odporna na pułapki typu "największa liczba m²". Zwykle wystarczy kilka prostych mnożeń i jedno porównanie.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Dla pozostałych pozycji wartości nieporośnięte mieszczą się w limitach 2%."

Źródła:

  • Szczegółowe Specyfikacje Techniczne (SST) D-06.01.01 "Umocnienie powierzchniowe skarp, rowów i ścieków", sekcja "6.2. Kontrola jakości humusowania i obsiania" (kryterium 2%)
  • Wyciąg z SST D-06.01.01 oraz "Tabela oceny powierzchni skarp po wzejściu roślin" (dane: wykopy 3750/94, nasypy 7500/95, rowy 2400/43, ścieki 900/16) – materiał ilustracyjny do pytania

Materiały:

  • Szczegółowe Specyfikacje Techniczne (SST) dla robót drogowych dotyczące umocnień biologicznych (dział kontroli jakości i odbioru)
  • Materiały dydaktyczne z technologii robót ziemnych i drogowych: umocnienia skarp, rowów i ścieków
  • Zestawy zadań rachunkowych z procentów i kontroli jakości (limity, tolerancje, porównania)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego